เสียงในใจ/การอ่านใจ Novels & Stories

ทำให้ใจเบากว่าที่คิด แม้จะมีงานยากเข้ามา…ฉันก็ยังมีที่ให้พักใจ และวันนี้…ฉันรู้ว่า การปลอบใจแบบเงียบ ๆ มีค่ามากกว่าคำพูดยาว ๆ หลายเท่า

หัวใจในอกเต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งราวกับจะทะลุออกมาทางลำคอ นางได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้นโครมครามดั่งเสียงฟ้าร้อง ดังก้องอยู่ในหูอย่างชัดเจน

เสียงทุ้มพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี หัวใจของทั้งคู่เต้นแรงพร้อมกันในความเงียบ ความรู้สึกที่ไม่ต้องมีคำพูดใด ๆ มันคือเสียงหัวใจที่ดังชัดเจนที่สุดแล้วในเวลานี้

“ข้าอยู่ที่นี่...อยู่ในใจของเจ้า หากเจ้าฟังด้วยใจ เจ้าจะได้ยินเสียงข้าเสมอ แต่หากเจ้าพยายามไขว่คว้าด้วยมือ เจ้าจะไม่มีวันได้พบข้า” เสียงนั้นไล้ปลายนิ้วไปบนหัวใจของเขาทำให้เขาน้ำตารินเป็นครั้งแรกในชีวิต

ข้าไม่อยากปลงผมบวชชี มูหรงซีคิดในใจ และเสียงในใจของนาง เซียวจิ่นอันก็ได้ยิน เขาไม่เห็นนางขยับปาก แต่กลับได้ยินเสียงในใจของนาง เป็นไปได้อย่างไร

หลังเมิ่งชิ่นเอ่ยถามคำนี้ กลับเกิดความลังเลภายในใจ ท่ามกลางความมืดมิดอันเงียบงัน ได้ยินเสียงนกร้องดังแว่วมา บางครั้งก็ได้ยินเสียงแมวร้อง ในตอนนี้เสียงทั้งหมดราวกับดังขึ้น แต่สิ่งที่นางรับรู้ได้ชัดเจนที่สุดกลับเป็นเสียงหัวใจเต้นของตน นางไม่รู้ตนเองกำลังคาดหวังสิ่งใด อัน ที่จริงภายในใจนางมีคำตอบตั้งแต่แรก แต่นางยังอยากฟัง

เสียงหัวใจเต้นดังในอก มันไม่ใช่ความโกรธ...แต่มันคือความปวดร้าวที่ลึกและเงียบเกินจะร้องไห้ออกมาได้ง่าย ๆ เธอพยายามหายใจลึก สูดลมเข้าจนอกตึง แล้วปล่อยมันออกช้า ๆ

ถึงจะว่าออกไปแบบนั้น แต่ใจดวงน้อยกลับเต้นระรัวราวกลับจังหวะของเสียงกลอง "ฉันอ่านความคิดของเธอออก เธอล่ะ อ่านความคิดของฉันออกไหม" เสียงกระซิบถามที่แหบพร่าพาลพาใจเต้นไม่เป็นส่ำ

00 น. “ฮึก อึก ฮื่อ” เสียงที่น่ากลัวที่สุด คือเสียงร้องไห้ในใจ ที่ใครก็ไม่ได้ยิน ต้องปล่อยมือทั้ง ๆ ที่ในใจอยากกอดไว้แบบนี้ตลอดไป

เสียงอ่านหนังสือที่ดังแผ่วเบาในยามค่ำคืนเริ่มบรรเลงขึ้นอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่เสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลเหมือนสมัยเด็กๆ อีกต่อไป แต่มันคือเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ความรู้ที่ลึกซึ้ง และความมุ่งมั่นที่จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่เพียบพร้อม การเดินทางของแก้วตาและดวงใจเพิ