Novel & Cerita ไล่ล่าภรรยา

— เมื่อคืนนี้ ฉันเฝ้าคู่หมั้นของฉัน ฉันเฝ้าร่างกายที่ชอกช้ำของเธอ ลมหายใจอันเปราะบางของเธอ อนาคตของเธอที่ถูกพรากไป สิ่งที่เรากำลังเผชิญไม่ใช่แค่โศกนาฏกรรมส่วนตัว มันไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดของครอบครัว มันคืออาชญากรรม อาชญากรรมที่เยือกเย็น คิดคำนวณ และขี้ขลาด อาช ญากรรมที่โจมตีผู้หญิงคนหนึ่ง แม่คนหนึ่ง ครอบครัวหนึ่ง เสียงของฉันหนักแน่นขึ้น ถ้อยคำของฉันร่วงหล่นดั่งก้อนหิน ฉันได้ยินเสียงกรอบแกรบเล็กน้อย เสียงไอที่ถูกกลั้น แต่ไม่มีใครกล้าขัดจังหวะความเงียบนี้

คุณหญิงวรรณวิภาเข้าห้ามทัพพร้อมใช้สายตากวาดมองหาผู้เป็นสามีให้เข้ามาช่วยเธอโดดเร็วก่อนที่การจับคู่ในครั้งนี้ จะกลายเป็นการวางมวย “ไม่หยุด” “ไม่หยุด” สองเสียงเอ่ยประสานกันอย่างไม่ได้นัดหมาย ปฏิเสธเสียงห้ามปรามของคุณหญิงวรรณวิภาจำต้องล่าถอยออกไป

เสียงดุข่มขู่ดังขึ้นด้านหลัง มือหนาดึงมือเล็กมากุมพาเดินไปหาแขกผู้ใหญ่คนแล้วคนเล่าราวกับกลัวเธอหนีหาย จนงานศพเสร็จสิ้นเรียบร้อย และแขกคู่สุดท้ายที่ต้องร่ำลาก็คือแพรลตาและพัสกร “แพรไม่อยากเชื่อเลยค่ะ ว่าเพื่อนบ้านคนใหม่สุดสวยจะเป็นภรรยาพี่ราเชนทร์ ฮิ ฮิ”

ชายชรารู้สึกกระวนกระวายใจจนหนวดของเขาแทบจะตั้ง เขารู้สึกโมโหเลยสะกดรอยตามไปข้าง ๆ เคย์ล่าก็รู้สึกโมโหเหมือนกัน แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ เธอไล่ตามพวกเขาและจ้องไปที่เฟนด์อย่างโกรธเคือง “คุณไม่รักภรรยาของคุณเหรอ? ถ้าคุณรักเธอ คุณสองคนก็ควรออกไปซะ!” เธอพูด “ถึงแ ม้ว่าคุณจะไม่กลัวตาย แต่คุณก็ไม่ควรลากภรรยาของคุณไปด้วย!”

อรปรียาเอ่ยประชดประชันอย่างมีจริต พร้อมกับหันไปส่งค้อนวงโตให้สามีหนุ่ม ทำเอาภูผาที่กำลังยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบถึงกับสำลักเบาๆ ชายหนุ่มรีบวางแก้วคริสตัลลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันมาโอบเอวบางของภรรยาคนสวยเอาไว้ทันที “อ้าว... งานเข้าพี่ซะแล้วพี่เค้ก พี่รักเดียวใจเดียวนะครับ ไม่เคยลุกล้ำไปเรื่องของคนอื่นเลยนะ” ภูผารีบเอ่ยง้อภรรยาสาวเสียงละมุน เรียกเสียงหัวเราะเอ็นดูจากก๊วนเพื่อนสาวได้เป็นอย่างดี

ทิติยะทิ้งระยะห่างให้ภรรยาได้วิ่งหนี แต่พอเธอวิ่งเร็วขึ้นเขาก็อดจะห่วงใยไม่ได้จึงต้องรีบวิ่งตามไป “ระวังล้มเทียน...อาทิตย์ ตะวัน มาจับคุณแม่เร็ว ๆ เทียนอย่าวิ่ง! เดี๋ยวล้ม! เทียน!!”

ฟังเรื่องนี้แล้ว อาจูเดาว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า ข่าวลือใดใดในใต้หล้าล้วนผายลม ดูอย่างข่าวเล่าลือระหว่างเธอกับท่านจ้าวหุบเขาสิ ครั้งสุดท้ายที่ได้ยิน ผู้คนเล่าลือกันว่าภรรยาเยาว์วัยหน้าใสกิ๊งอย่างเธอทนโดนโขกสับไม่ไหว หลบหนีออกจากหุบเขา อิตาสามี หน้าดุที่ลุ่มหลงมัวเมาก็เลยถึงขั้นยอมละทิ้งหุบเขา ข้ามทะเลทรายออกเรือไปตามหา!

แม้หยุนเจิงรู้ว่าเป็นไปได้น้อยว่าจะไล่ตามทัพศัตรูทัน แต่สุดท้ายก็ยังไล่ตามอยู่ดี การรบสู้กันมาถึงขั้นนี้แล้ว จำเป็นต้องจู่โจมราชสำนักเป่ยหวน! เมี่ยวอินควบม้าอยู่ข้างหยุนเจิง กล่าวหลอกล้อ “คราวนี้ ความแค้นของพวกเจ้าสามีภรรยา เกรงว่าจะลึกซึ้งเกินไปแล้ว”

“เชิญตามสบายค่ะ” ซายูริคุยโทรศัพท์กับสามีอยู่ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็รีบเดินตามหล่อนเข้ามาในบ้าน “เราจะทำยังไงกันดีคะคุณวาสนา”

เหล่าซือไม่เปิดโอกาสให้เธอพูดต่อ หงส์หยกไหว้ลา แล้วเดินออกจากบ้านด้วยหัวใจหนักอึ้ง “ทำไมไม่ชวนอาหงส์กินข้าวด้วยกัน” ภรรยาเหล่าซือถามขึ้น