Novel & Cerita ไล่ล่าภรรยา

ภูริดลตอบโต้ด้วยการเด้งตัวขึ้นจับร่างเล็กของภรรยากดให้นอนหงายลงบนเตียง แล้วทิ้งตัวลงทาบทับ “คิดจะฆ่าผัวเหรอ” “ทุบแค่นี้คุณไม่ตายหรอก” เธอเถียงเสียงขุ่น ไม่ได้ดิ้นรนขัดขืน แต่ถามถึงเรื่องที่ยังคาใจแทน “เป็นคนไล่ฉันมาเอง แล้วตามมาทำไม” “ไม่ได้ไล่” เขาพูดเสียงเรียบยานค าง

ผู้การณรงค์พูดหลังจากเจอสายตาพิฆาตจากภรรยาคู่ชีวิต “ฉันแค่แปลกใจ ทำไมคุณถึงดูไม่ร้อนใจกระตือรือร้นที่จะตามหา ลูกสาวเราเลยล่ะคะ” “...” “หรือว่า... คุณมีอะไรปิดบังฉันใช่ไหม” คุณนิตยาหรี่ตาจับผิด

เขาผิดเองที่ไม่คิดให้รอบคอบดี ปล่อยให้ความอยากรู้ชั่ววูบครอบงำจนลืมระวังภัย นึกไม่ถึงเลยว่าเรื่องเล็กน้อยจะลุกลามจนทำให้ภรรยาโกรธเคียงถึงเพียงนี้ หวังต้าตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง ลืมตาขึ้นมาก็พบเพียงแผ่นหลังของภรรยาที่นอนตะแคงหันหนีให้ตลอดทั้งคืน

เรียวปากอิ่มบิดขึ้นทีละน้อย ในจวนนี้ไม่มีใครที่กล้าทำต่อภรรยาเอกของบ้านได้ นอกเสียจากเจ้าของบ้านเองเท่านั้น สองสามีภรรยาสบตากันนิ่ง ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมลดลาต่อกัน ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งตนเป็นปรปักษ์ ต่อเจ้าของร่างมาโดยตลอด นี่คือนางลู่ผิงอันในเว่อร์ชั่นร้ายมาร้ายกลับไม่โกงกัน มาวัดกันดูว่าเหยี่ยวนักล่ากับหมาป่าบ้าเลือด ผู้ใดจะเหนือกว่ากัน

มารีหันมาทำหน้าหงิกใส่เพื่อน ละสายตาจากภาพชวนตื่นเต้น นึกรำคาญความขี้กลัวของปัทมาจนอยากไล่กลับห้องคนเดียว “ถ้าโดนจับได้ จะถูกป้าแอนนาลงโทษนะ”

เขารับคำในลำคอ แต่สายตาคมกริบทอดมองไปยังจุดขาวเนียนตรงหลังคอนั้น แล้วกลืนน้ำลายดังอึก ก่อนจะลากสายตามองลงต่ำ กวาดมองไปทั่วเรือนร่างบางของภรรยาที่แสนจะรักด้วยความหลงใหลและคลั่งไคล้ ลลิสาก้าวเดินเข้ามาใต้ละอองน้ำอุ่นด้วยกัน หยาดน้ำใสไหลรินผ่านผิวเนียนและไหลผ่านแผงอ กกว้างที่มีรอยแผล มือบางบีบแชมพูกลิ่นมิ้นท์หอมสดชื่นลงบนฝ่ามือ ก่อนจะค่อยๆ ชโลมลงบนเรือนผมหนาของสามี นิ้วเรียวนวดคลึงหนังศีรษะให้เขาอย่างเบามือ

ท่อนแขนของชายหนุ่มรู้สึกแสบร้อน เมื่อฝ่ามือของภรรยา ตีลงมาเต็มแรง “เจ้ากำลังหาว่าเป็นตัวข้า ที่ทำผิดต่อคู่หมั้น โดยการไปไล่ล่าความรัก จากลู่เยี่ยถิงสินะ! ปล่อย!”

ชายหนุ่มจึงออกตามหาหญิงสาวผู้เป็นภรรยาด้วยตนเอง นึกกลัวเกรงว่าจะเป็นเหมือนลี่เหยาถิง ที่ทิ้งเขาไปไม่ไยดี ทั้งๆ ที่นางบอกว่ารักเขา เหอหย่งหมิงคิดถึงภรรยาคนแรกโดยไม่รู้ตัวเลยสักนิด ขณะที่ออกตามหาภรรยาคนปัจจุบัน

คำว่า ‘ไสหัวไป’ เหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดผึงในใจของวิไล… ความอดทนตลอด 20 กว่าปีพังทลายลง เธอสูญเสียลูกสาว และตอนนี้ไอ้ผัวเฮงซวยคนนี้ยังจะไล่เธอเหมือนหมูเหมือนหมา “ไล่ฉันเหรอ? ...ฮ่า ๆ” วิไลจ้องหน้าสามีที่เธอแย้งมาเขม็ง แววตาอำมหิตฉายชัด “คุณกล้าไล่คนที่ทำให้คุ ณมีวันนี้เหรอ? ...คุณลืมไปแล้วหรือยังไงบัญชา ว่าใครที่เป็นคนกำจัดมารหัวใจให้คุณเมื่อ 20 ปีก่อน? ใครที่ช่วยเคลียร์ทางให้คุณได้เสวยสุขบนกองเงินกองทองของเมียเก่ากันล่ะ!” บัญชาขมวดคิ้ว “คุณพูดเรื่องบ้าอะไร?”

ซือเย่เจ๋วยิ้มมุมปาก ในดวงตามีความอ่อนโยนแฝงอยู่: "ภรรยาที่ฉันลำบากไล่ตามหา ฉันจะผลักดันออกไปได้เหรอ? นอกจาก ฉันตายไป ไม่อย่างนั้นเธอก็ไม่มีทางที่จะแยกออกจากฉันได้จริง ๆ นั่นแหละ เพราะเขาไม่อนุญาต