روايات وقصص ضمن ไล่ล่าภรรยา

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าสตรีผู้นั้นกลับไปโดยไม่บอกเหตุจริงๆ หรือมีแผนซ่อนเเบื้องหลังกันแน่ นางเป็นภรรยาของเขา! หากเขาไม่เอ่ยปาก ก็อย่าได้คิดจะหนีไปเสียโดยง่าย! ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในอกของหลี่เฉิงหยวนอย่างเดือดดาล แววตาคมกริบแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความโกรธ หากสตรีผู้นั้ นชิงหนีไปเช่นนี้ เขาจะตามลากตัวนางกลับเองให้รู้แล้วรู้รอด!

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน นี่ภรรยาตัวดีกําลังไล่เขาไปหาเศษหาเลยกับผู้หญิงคนอื่นในช่วงที่เธอบริการเรื่องบนเตียงให้เขาไม่ได้ “คิดอะไรอยู่ ถึงผลักผัวไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น” ลัยลาหน้าเสีย แล้วตกใจเมื่อได้ยินเสียงคํารามในลําคออย่างไม่พอใจ “บ้าไปแล้ว เห็นฉันเป็นคนยังไงถึงไล่ ไปนอนกับคนอื่น หน้าที่นี้มันหน้าที่ของเธอ ไม่ต้องคิดหาคนอื่นมาช่วยแบ่งเบาภาระเลย”

เรื่องราวเช่นนี้มักละเอียดอ่อนต่อความรู้สึกสตรีอย่างยิ่ง หวงลี่ฟางให้รู้สึกร่วมกับหลันฮวา นางถึงขั้นเสียน้ำตา ช้ำใจนัก! หลันฮวาหันมากล่าวยิ้มๆ “ตอนนั้นข้าไม่คิดกลับไปหาเขา แต่เป็นเขาที่อดทนประชดประชันต่อไม่ไหว แม้จะรับภรรยาเพิ่ม ไม่ขาดแคลนคนปรนนิบัติเอาใจ แต่เขาก ลับออกตามหาข้าไม่เว้นวัน ปล่อยให้อนุนางนั้นชุ่มฉ่ำกายแค่ชั่วเวลาสั้นๆ แทบกลั้นใจตาย ตอนนี้สามีข้าก็ยังคงตามมางอนง้ออยู่ แต่ข้ายังไม่ใจอ่อน” หวงลี่ฟางชะงัก รู้สึกอารมณ์แปรปรวนตามไม่ทันยิ่ง

ภูผาได้แต่ยิ้มอย่างเอ็นดูพี่สาวของตัวเอง และพาลไปนึกโกรธคนที่กล้าใจร้ายกับเธอ ทั้งที่จริงอยากจะไปกระทืบมันแต่เพราะไลลาขอไว้เลยต้องหักห้ามตัวเอง อีกด้าน เกือบสามเดือนแล้วที่โซ่ไม่เจอไลลาเลย พอถามนิติก็ถึงรู้ว่าเธอย้ายออกไปแล้ว พอรู้แบบนั้นก็พยายามมาเจอเธอที่มหา ลัย แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่เห็นเธอสักที

เหล่ยฮูหยิน รีบลุกขึ้น แล้ววิ่งตรงไปที่เรือนของตนเอง เพื่อไปหาหลานชายสุดที่รัก นางต้องจากเชียวเอินไปชั่วชีวิต เป็นโทษที่ทารุณนัก หากเทียบกับความตาย การถูกกักขังและกีดกัน ให้ห่างจากคนที่รัก มันทรมานเกินกว่านับสิบเท่า แม่ทัพหนุ่ม ก้าวผ่านร่างไร้ลมหายใจของภรรยา โดยไม่แม้แต่จ ะหันมอง ก่อนที่เขาจะสั่งการกับคนสนิท ให้พาญาติๆ ที่หมดสติไปด้วยฝีมือมารดา กลับไปยังเรือนพัก

เซียะฟงที่พอได้ยินว่าเจ้าโจรสลัดพวกนี้คิดมาลักพาตัวภรรยาแสนรักของตนก็รู้สึกโกรธขึ้นมา ที่ผ่านมาเขาสะเพร่ามาก จนทำให้ภรรยาต้องมาเจออันตราย "จับพวกมันไว้แล้วนำกลับไปสอบสวน "แม่ทัพหนุ่มสั่งงานลูกน้องพร้อมเข้าไปปลอบภรรยาพร้อมถามไถ่ "เจ้ากับท่านแม่เป็นอะไรหรือไม่?"

ใครจะไปต้านไหว ฉันรีบค้นวัตถุดิบจากตู้เย็น หรี่ตา ยิ้มร่าพลางวิ่งดุ๊กดิ๊กไปทำอาหารให้โลลิต้าน้อย…และสามี

ากปากอย่างแทบจะไม่รู้ตัวทำเอาชีวินและภัทรพิชาต่างใจหายวูบไปพร้อมๆกัน หนึ่งเลยชีวินสัมผัสได้ว่าคล้ายคนที่นั่งอยู่ข้างๆตัวเองนั้นกำลังต่อสู้กับความเจ็บปวดแบบที่ตัวเขาเองไม่อยากให้เป็น แต่จะให้ทำอย่างไรได้ ในเมื่อมารดาของเธอเองก็ทำกับเขาเอาไว้เจ็บปวดมากยิ่งกว่าโดยการแย ่งพื้นที่ทุกตารางเมตรที่เคยเป็นของมารดาของเขาไป การที่เขาต้องทำแบบนี้มันก็เป็นเพียงแค่การอยากที่จะเอาคืนคนที่เป็นภรรยาคนใหม่ของบิดาเท่านั้น

วันนี้เธอจะยอมปล่อยผ่านกลับไปตั้งหลักเสียก่อน ยังไงหัวเด็ดตีนขาดเธอไม่มีทางยอมรับน้ำหวานเข้ามาในครอบครัวของเธอ ไม่มีวัน ผู้หญิงที่ทำให้สามีเธอยังคงคิดถึงและพร่ำเพ้อหามาตลอดยี่สิบปี แม้เธอจะเป็นภรรยาที่อยู่เคียงข้างเขาในยามยากลำบากแต่เขากลับไม่เคยเห็นคุณค่า คอย แต่ย่ำยีให้เธอเจ็บช้ำน้ำใจด้วยการเปรียบเทียบเธอกับคนรักเก่าที่ตายจากไปแล้ว ตัวไม่อยู่แต่กลับมีลูกที่คอยตอกย้ำความเจ็บช้ำใจ ยิ่งเห็นคนรักและเอ็นดูเธอยิ่งเกลียดมัน

‘ก็ใช่น่ะสิ นี่สามีเล่นไปหาหญิงอื่นก่อนเลยแบบนี้ คิดอะไรอยู่กันนะ’ พราวมุกบ่นไปเดินตามไปอย่างใคร่รู้ ‘ถ้าเราเจอคุณเชอรีนเดี๋ยวก็รู้ครับ ตอนนี้ตามไปก่อนแล้วคอยระวังไม่ให้ใครเห็นแล้วไปบอกคุณปิ่น ถ้าขืนรู้พี่น้องได้ทะเลาะกันไม่พอ สามีภรรยาคงโกรธกันด้วย’ พฤกษ์ออ กความเห็นให้พราวมุกเดินตามไป เพราะรู้ว่าเจ้านายคงไม่คิดนอกใจนอกกายพี่สาวของแฟนสาวแน่นอน