คุณหนู Novels & Stories

กวินทร์ตอบหน้าตาย วางคางเกยลงบนลาดไหล่บอบบาง สูดดมกลิ่นแป้งเด็กหอมละมุนจากซอกคอขาว “เรียกผิดอีกแล้ว สงสัยต้องโดนทำโทษให้เข็ด” “ก็...ก็หนูติดปากนี่คะ เรียกอามาตั้งสิบเอ็ดปี จะให้เปลี่ยนปุบปับได้ยังไง”

piglet : เอาเป็นว่าเดี๋ยวเล่าอีกที มารับหน่อย kara : เออๆ รออยู่นั่นแหละ เดี๋ยวไปรับ piglet : ขอบใจจ้า เดี๋ยวซื้อลิปให้แท่งหนึ่ง kara : เคๆ ขอบใจ จะดีมากถ้าซื้อลิป Dior สองแท่งให้ piglet : เค ตามนั้น . "จะไปไหนครับคุณหนู" บอดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยถามคุณหนูของตนเมื่อพบว่าแต่งตัวเหมือนจะออกไป ไหนดึกๆ ดื่นๆ

“คุณหนูใหญ่!” “คุณหนูใหญ่...” ภายในความทรงจำนี้ มีคนใบหน้าเลือนรางหลายคนเรียกนางว่าคุณหนูใหญ่ ในน้ำเสียงเหล่านั้นแฝงไปด้วยความเคารพนบนอบ ความสนิทชิดเชื้อ และความรักใคร่เอ็นดู

ธันวาอธิบายให้น้องชายฟัง “เพราะแบบนี้พี่ถึงลางานหลายวันมาพักใจอย่างนั้นเหรอ” “ก็ไม่เชิง แต่พอกลับมาไทย ได้เจอกับเฟย์ ฉันก็รู้สึกมีชีวิตชีวามากขึ้น เฟย์เป็นเด็กน่ารักจริงๆ นะ พ่อแม่เลี้ยงดูสั่งสอนมาอย่างดี อายุแค่ 17 แต่มีความรับผิดชอบสูงมาก ดูแลตัวเองได้ แถมยังดูแลแกได้ด้วย ทำกับข้าวก็อร่อย” ธันวาเอ่ยปากชมกานต์สินีไม่หยุด ธันเมธได้ยิน ความหงุดหงิดก็กลับมาอีกครั้ง

ผู้หญิงไซส์มินิอย่างฉัน เสื้อผ้าก็มีแต่ตัวสั้นๆ เด็กประถมก็ใส่ได้ อาจจะหลวมหน่อย ฉันไม่ใช่สาวร่างน้อยผอมเพรียวปลิวลมตามสมัยนิยม ค่อนข้างมีเนื้อหนังแต่ไม่ถึงกับอ้วนเผละจนน่าเกลียด เพราะฉันควบคุมอาหารเมื่อรู้สึกว่าเสื้อผ้าเริ่มใส่ไม่ได้ “หนูชื่ออะไรคะ” “หนูชื่อน้องมิ้นท์ ค่ะ” หนูน้อยตอบชัดถ้อยชัดคำ ไม่มีท่าทีเขินอาย “แล้วคุณพ่อคุณแม่ไปไหนคะ”

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ ฉันยืนมมองดูลูกสาวตัวน้อยที่กำลังถูกคุณพ่อฟัดด้วยความหมั่นเขี้ยวอ่อฉันลืมบอกไปว่าตอนนี้ฉันมีลูกสาวเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนแกชื่อว่าดาวเหนือค่ะเป็นชื่อของฉันกับทิศเหนือรวมกัน เป็นไงชื่อน่ารักมั้ยคะน้องดาวเหนือ ส่วนน้องสายฟ้าตอนนี้ก็ไปเรียนต่อต่างประเท ศโดยคุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยายตามไปดูแลทำให้ตอนนี้มีแค่เราสามคนถามว่าเหงาไหมก็มีเหงาบ้างเพราะคิดถึงน้องสายฟ้า "หอมแต่ลูกไม่หอมแม่เลยเนอะน่าน้อยใจจัง><" ฉันแสร้งทำเป็นน้อยใจ

กัวเหมยฮวาสาวใช้ส่วนตัวยื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้คุณหนู นางมักจะเรียกคุณหนูของนางว่าคุณชายน้อยเช่นเดียวกับชาวเมืองเป่าจู คราแรกที่เรียกขานคุณหนูเช่นนั้นนางเคยโดนนายท่านลงโทษสั่งโบยไปสามครั้ง ครั้นนายท่านพบว่าคนทั้งเมืองก็เรียกคุณหนูเช่นเดียวกับนาง ครั้งต่อมาที่นางเรียกอีก จึงมิได้ถูกลงโทษ

คนตัวเล็กตะโกนเสียงดังตอบเขา ชายหนุ่มโค้งคำนับนางหนึ่งที “ไว้เจอกันคุณหนูถาน” “ข้าแซ่ถาน มีนามว่าซู่เฟิน”

ทำไมหน้าเธอเปลี่ยนไป รูปร่างก็ด้วย “คุณหนูเจ็บที่ใดเจ้าคะ ฮึก คุณหนูของบ่าว” “ฉันชื่ออะไร” “ฮึก หมายถึงนามของคุณหนูหรือเจ้าคะ คุณหนูเหอหลี่น่าเจ้าค่ะ” หญิงสาวตัวจ้อยตอบทั้งน้ำตา แม้ว่าคำพูดที่คุณหนูของนางเอ่ย จะแปลกไปบ้าง แต่นางก็พอจะคาดเดาได้ว่าคุณหนูถามถึงเรื่อ งใด

หลงซูอวิ๋นยิ้มน้อย ๆ เธอมองเด็กสาวรุ่นน้องด้วยความเอ็นดู แม้ว่าในหัวจะมีเรื่องเครียดอยู่ เด็กสาวคนนี้หน้าตาสะสวย แต่งตัวเก่ง แถมยังดูจะมีความมั่นใจในตัวเองพอสมควร เหมือนกับเธอในตอนที่ยังเด็กไม่มีผิด “หนูชื่ออะไรจ๊ะ” ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้แก่มากมายอะไร แต่เธอกล ับทำตัวเหมือนคนอายุเยอะที่กำลังชวนเด็กน้อยคุยไม่มีผิด