จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง Novels & Stories

ส่วนสี่จตุรเทพนั้นชื่นชอบสองผัวเมียคู่นี้เสียจริง เพราะแสดงได้แนบเนียนมาก เนียนจนพวกเขาเองก็ยังเดาไม่ออกว่านายหญิงของพวกเขาอ่อนแอเมื่อใด ฆ่าคนเล่นเป็นผักปลา. เมื่อเรื่องมาถึงตรงนี้แล้วชิงกั๋วกงยังจะกล่าวสิ่งใด จึงให้คนเข้าไปตรวจสอบค้นที่พักของสตรีในจวน นั่นทำให้เ ขายิ่งอับอาย แต่ทว่าสตรีที่น่าสงสารผู้นั้นมีบางอย่างที่ทำให้นึกถึงใครบางคน คนที่เขาเกือบลืมไปแล้ว

หัวแข็ง เป็นสตรีที่หัวแข็งอันใดเช่นนี้ “หากนางยังอยู่ที่จวนแห่งนี้ต่อไป พระชายาได้เสียคนไปมากกว่านี้เป็นแน่ ยกเลิกการทำพันธะสัญญากับนางเสีย แล้วเราจะปล่อยนางไปแต่โดยดี”

หากไม่นับอดีตพระชายาเอกของจวิ้นอ๋องหนานจิงชวน สตรีผู้นี้ก็คือโฉมสะคราญผู้งดงามเป็นหนึ่งในแคว้นถิงโจว กลางดึกเรือนร่างกึ่งเปลือยหมดสติ ถูกนำมาโยนไว้หน้าตำหนักจวิ้นอ๋องแห่งเมืองท่า เงาดำหลายสายหายไปอย่างไร้ร่องรอย แน่ชัดแล้วว่าผู้ลงมือคือชาวยุทธ์

“นั่นใช่…สตรีผู้นั้นคือนางงั้นหรือ” ฮ่าวจื่อหรงขยี้ตารัวเมื่อเห็นสตรีที่เขาพึ่งจะพูดไปว่าน่ารังเกียจ ไร้แก่นสานกำลังทำบางอยู่ในสวนผักกับสตรีอีกสี่คน สองคนน่าจะเป็นสาวใช้ของนาง ส่วนชาวบ้านอีกสองคนน่าจะเป็นสองแม่ลูกที่เขาเห็นว่ามีเรื่องกับนางในวันก่อน

องค์จักรพรรดิเองก็คิดไม่ถึงว่าฟู่จาวหนิงจะเข้าร่วมกับสมาคมหมอใหญ่ได้ "ดังนั้น องค์จักรพรรดิ ข้าก็กำลังจะบอกท่านพอดี ว่าพวกหญิงสาวที่เรือนหลังเหล่านั้น ข้าเตรียมจะโยนพวกนางออกจากจวนวันนี้แล้ว พวกนางมาจากบ้านไหน ก็มาเก็บกลับไปจากหน้าประตูจวนอ๋องเจวี้ยนด้วย" พวกนางเ ป็นขยะหรือ! ยังต้องให้คนมาเก็บกลับไป!

หรือว่าเขาจะมีฮูหยินและอนุหลายคน สาวใช้อุ่นเตียงอีกนับไม่ถ้วน ตู้ชิงชิงคิดตามพลางแสดงสีหน้ากระอักกระอ่วน “ที่จวนของข้ามีแต่บุรุษไร้ซึ่งสตรี เจ้าอย่าไปเที่ยวดูดพลังวิญญาณมั่วซั่วเป็นอันขาด”

จวนท่านอ๋อง “ท่านอ๋อง แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะ คุณหนูหงไม่อยู่ที่ห้องพ่ะย่ะค่ะ” “พวกเจ้าว่าอย่างไรนะ สตรีเพียงคนเดียวก็ปล่อยให้หายไปได้”

หลี่หรงอี้เหลือบตามอง ก่อนอัลตันฮวาจะนั่งซ้อนบนตักเขา มือเรียวลูบไล้แผ่วเบาบนอกกว้าง เสียงนางกระซิบแผ่ว “สตรีหากมีเรื่องน่าละอาย… ย่อมมิอาจเชิดหน้าได้อีกต่อไป ที่หอหมิงเยว่มีบุรุษมึนเมาอยู่มาก หากนางบังเอิญตกไปอยู่ที่นั่น…”

ลู่เจิงอวี่พลิกตัวนอนตะแคง สบตากับสตรีตรงหน้า ภายใต้แสงจันทราที่สาดส่องเข้ามา “เหตุใดถึงอยากผลักไสข้าออกไปนัก ชั่วชีวิตนี้มีสตรีผู้เดียวก็วุ่นวายเกินพอแล้ว” เพียงแค่สตรีผู้นี้…ก็มากเกินพอแล้ว

ไหนคุณชายเซียวบอกว่าจะมารับคุณหนูของนางกัน. ในป่าใกล้ๆ กับหมู่บ้านชาวนา ด้านในกระท่อมของพรานป่าที่ถูกทิ้งร้างมีสตรีร่างบางถูกตระกองกอดโดยบุรุษร่างใหญ่บนพื้นไม้ นี่ก็นับว่านานหลายชั่วยามแล้ว แต่ไม่มีทีท่าว่าซวี่รุ่ยเข่อจะยอมปล่อยนางไป