Novel & Cerita ชุลมุนวุ่นรักเปลี่ยนฮูหยินแม่ทัพอย่างข้าให้เป็นชายาอ๋อง

ฮูหยินฮวาหยูหรูกล่าวถามนางด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะเร่าร้อนในขณะเดียวกันมือที่ขาวเนียนช่วยปลุกเร้าอารมณ์ของเพื่อนรักให้สัมผัสถึงอารมณ์ที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิม “อ๊า...อ๊า...เสียวข้ารู้สึกเสียวเหลือเกิน แม้แต่ท่านแม่ทัพก็ยังไม่ทำให้ข้ารู้สึกดีเช่นนี้” นางส่งเสียงร้องครวญครางออกม าพร้อมทั้งบรรยายถึงความเสียวมากมายนางกำลังเพลิดเพลินไปกับอารมณ์ หยางชุนจ้องมองใบหน้าของนางด้วยความหื่นกระหายก่อนที่เขาจะกดท่อนเนื้อของเขาเข้าไปที่ภายในเรือนร่างของนาง

อิ่นเหว่ยถิงเอ่ยขึ้น เฉินอี้ชิงยิ้มกว้าง “ข้าว่ามิใช่ ท่านแม่ทัพน่าจะทนการปวดใจไม่ได้มากกว่า เหล่าอิ่น เจ้าคงลืมไปแล้วว่าแม่ทัพกัวหน้าเหมือนกับฮูหยินน้อยราวกับคนๆ เดียวกัน”

ชิงหยายืนนิ่งอยู่กลางทางเดิน แววตาที่เคยอ่อนโยนค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเยือกเย็น วาววับขึ้นเล็กน้อย “คุณหนูเจ้าคะ… ท่านแม่ทัพดูท่าจะทะเลาะกับฮูหยินมา เห็นทีนี่จะเป็นโอกาสดี…ท่านไม่ตามไปปลอบหรือเจ้าคะ?” ชิงหยาหันไปมองเล็กน้อย แล้วส่ายหน้าช้า ๆ

เรื่องที่เขาขอให้แม่ทัพเลือดรับตนเป็นฮูหยิน เขาไม่ได้พูดเล่น ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึมขึ้นทันที หยางจื่อหลงรู้ดีว่าจ้าวหยุนปิงหมายถึงสิ่งใด

“เหล่าเด็ก ๆ น่ารักเช่นนั้น น่าอิจฉาฮูหยินกับท่านแม่ทัพยิ่งนัก” ไป๋เฟิ่นโยวได้แต่ยิ้มรับอย่างเต็มอกเต็มใจ ผิดกับแม่ทัพฟู่ที่เบือนหน้าหนีราวกับเหม็นเบื่อเจ้าพวกตัวเล็กตัวน้อย ที่หาทางกลั่นแกล้งเขาที่เป็นบิดาไม่เว้นวัน ทั้งเป่าหูภรรยาของเขาให้มีสามีใหม่เมื่อเขาอ้าปากจ ะบ่นสักคำ เรียกได้ว่าบิดาเช่นเขาเจ้าพวกนี้ไม่เคยเห็นหัว

แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ ที่ไม่เคยหวั่นเกรงต่อกองทัพนับหมื่น ถึงกับมือไม้สั่น ทำตัวไม่ถูก "ข้า... ข้าจะเป็นพ่อคน? ข้า... ข้าต้องทำยังไง? เจ้าห้ามเดินนะ! ข้าจะอุ้มเจ้า! เสี่ยวเป่า! ไปตามหมอหลวง! เหมามาทั้งโรงหมอเลย!" มู่หว่านชิงหัวเราะเสียงใส มองดูสามีที่กำลังสติแตกด้วยความสุข จากครูสาวหล งยุค สู่ชาวนาสู้ชีวิต สู่ฮูหยินแม่ทัพ และตอนนี้... กำลังจะเป็น 'ท่านแม่'

แม่ทัพหนุ่มคิดเพียงว่าหากเจ้าน้องเขยตัวดีเลิกยุ่งเกี่ยวกับนางแล้ว เพราะนางกลายเป็นฮูหยินของเขานานพอที่เจ้านั่นจะเลิกหลงไหลนนางแล้ว เขาก็จะเสือกไสนางออกไปจากจวนของเขาให้เร็วที่สุด แต่ขณะที่แม่ทัพหนุ่มคิดวางแผนเช่นนี้อยู่ เหมือนเจ้าลูกชายตาเดียวของเขามันไม่รักดี มันโ ยกขย่มนางอย่างรุนแรงด้วยความเมามัน ยิ่งเขาทิ่มแทงร่องอวบของนางแรงเท่าไหร่สะโพกอวบของสตรีใต้ร่าง ก็โยกรับเขาด้วยจังหวะเดียวกันอย่างร่านร้อน นางเรียนรู้ได้รวดเร็วยิ่งนัก จากที่ตอนแรกไม่ประสาเลย บัดนี้นางทำตัวดังเช่นหญิงคณิการ่านชาย นางร่าน ร่านจนเขาเสียวไปหมด

ฮุ่ยหวงพูดรับรองกับหญิงสาวในดวงใจ “ฉันไม่ได้รักคุณและเราก็ไม่เหมาะสมกัน คุณจะนับเป็นตัวอะไร” เหลียนฮวาผู้แสนดีบัดนี้ได้แปรเปลี่ยนไปเสียแล้ว

ทั้งสองเอ่ยออกมาพร้อมกัน ก่อนที่ หนิงเฉิงจะเอ่ยต่อ “นางเอาอันใดให้เจ้ากิน แม่ทัพผู้เหี้ยมโหดของข้าจึงได้เปลี่ยนเป็นเช่นนี้” “ความรัก” เขาเอ่ยออกมาอย่างหน้าตาเฉย นางมอบความรักให้เขา เขาจึงได้เปลี่ยนไปเช่นนี้

จนเพิ่มแรงขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นโยกขย่มนางอย่างรุนแรง อิงฮัวลืมตาตื่นขึ้นมาทันทีด้วยรู้สึกเสียวซ่านกลางกลายเป็นอย่างมาก นางนึกว่านางฝันถึงแม่ทัพเฉินเพราะนางก็ยังคิดถึงเขาในบางครั้งแต่นางพยายามปัดมันออกไปจากใจ พยายามลืมเขาให้ได้ แต่เมื่อตื่นเต็มตาจึงรู ้ว่าไม่ใช่ความฝัน ร่างหนาที่โยกขย่มบนตัวนางนั้นเป็นตัวจริงของเขา ตัวเป็นๆ ของแม่ทัพเฉินอย่างแน่นอน “ตื่นแล้วหรือเมียรัก เป็นอย่างไรบ้างเล่า คิดจะหาผัวใหม่แต่กลายเป็นได้ผัวเก่าเหมือนเดิม คิดหรือว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปหาผัวใหม่ได้ง่ายๆ รู้จักผัวคนนี้น้อยไปเสียแล้ว ”