หนีรักไม่พ้นขุนนางกังฉิน นิยาย & เรื่องราว

เพราะมิมีใครคาดคิดว่าผู้ที่ยังสู้รบติดพันอยู่ชายแดนนานนับปีจะกลับมาในเวลาอันรวดเร็ว ขุนนางที่หลงใหลในอำนาจต่างก็มิทันจะได้ระมัดระวังป้องกันตนเอง จึงถูกแม่ทัพที่ถูกขนานนามว่าปีศาจไร้ใจและโหดเหี้ยมจัดการ เพียงแค่คืนเดียว ครอบครัวขุนนางกังฉินก็ถูกกำจัดสิ้น แม้กระทั่งเห ล่าพี่น้องเครือญาติที่คอยแต่จะแก่งแย่งและทำร้ายกันเองเพื่อจะได้นั่งบัลลังก์มังกรก็ยังมิพ้น”

แต่เขาต้อยต่ำเกินไป ต้อยต่ำเกินกว่าจะเอื้อนเอ่ยคำว่ารักนี้ให้นางฟัง "เจ้าจงหนีไปซะ รีบหนีไปให้ไกล แล้วอย่ากลับมาที่แคว้นหนานฉีอีก คิดซะว่าเรื่องคืนนี้ไม่เคยเกิดขึ้น"

เหม่ยหนิงสาวใช้ข้างกายของเสวี่ยหมิ่นกระซิบบอกนายหญิงของตน นางลืมตาขึ้นมาพร้อมบอกให้นักดนตรีหยุดบรรเลง “มาแล้วสินะ ข้าอยากรู้จริง ๆ นางเป็นสตรีเช่นใดท่านชินอ๋องถึงได้หนีไปตั้งแต่คืนเข้าห้องหอ นางอัปลักษณ์หรืออย่างไร” เสวี่ยหมิ่น บุตรสาวเพียงผู้เดียวของใต้เท้าจาง

กรเสียงดังปังใหญ่ ปัง! "ขุนนางที่รักของเราได้โปรดสงบปากระวังคำกันสักหน่อย!" ปวดหัวจนหน้ามืดกับพวกขุนนางยังพอทน แต่ปวดหัวกับบุตรชายตัวแสบทั้งสองเช่นเจ้าสามจ้าวหลงเฉินกับเจ้าหกจ้าวเหลียงอี้ที่กำลังแสดงงิ้วอยู่ตรงหน้า ท่านมังกรเฒ่ากลับคิดอยากปลดตนเองจากฐานะฮ่องเต้แล้วหลบ ลี้หนีพวกมันไปให้ไกลยิ่งนัก แต่ติดอยู่เพียงเขาดันเป็นบิดาที่ดีทิ้งลูกชั่วเช่นพวกมันไม่ได้จึงจำใจต้องร่วมแสดงงิ้วไปด้วยมิได้

อีกฝ่ายไม่พูดสิ่งใดแต่ยื่นกระบี่ที่อยู่ในฝักจ่อลำคอคนตรงหน้า “ข้ารู้แล้ว ยอมถอยแล้วก็ได้” เซียงเซียงหรือหลินชิงหรู องค์ชายห้าของแคว้นซวงเหวินคือองค์ชายที่หนีจากแคว้นของตัวเองเพราะไม่อยากขึ้นครองบัลลังก์ บุรุษรูปงามหลงใหลในเสียงดนตรีและความสำราญจึงแอบแฝงตัวอยู ่ในต่างแดน เที่ยวเล่นไปเรื่อยเปื่อยตามประสา

นางกล่าวเสียงแผ่ว ก่อนจะรีบสาวเท้าจากไปโดยไม่เหลียวหลัง กลีบดอกท้อปลิวตามร่างงามนั้นไปเหมือนเศษเสี้ยวความฝัน ในอีกมุมหนึ่งของลาน อี้หลง หรือ “ท่านจิ้น” ขุนนางปลอมตัวแห่งรัฐฉิน ยืนเงียบในกลุ่มขุนนางที่กำลังรอเข้าเฝ้า เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย เหมือนพยายามห้ามหัวใจตนเองจา กการย้อนกลับไปมองหญิงผู้นั้นอีกครั้ง

เหรินฮ่าว หรานสงสัย ปกติแล้วจิ้งจอกขาวจะไม่ค่อยออกนอกดินแดนของเผ่าตัวเองสักเท่าใด “ข้าหนีการแต่งงานของข้า” ซือมู่เฉินกระซิบเพราะไม่อยากให้ใครได้ยินเรื่องนี้

********* หมู่บ้านผิงเหยียน นางมารจากตำนาน ซานซาน กลายเป็นวิญญาณร้ายมาสิงร่างดรุณีนามชิงหลินแซ่หาน แม่นางน้อยผู้อ่อนแอโง่เขลา เขาคือราชันย์[1] ถูกปองร้ายจนต้องซ่อนเร้นตัวตน นามกงหนิวคือชาวบ้านมอบให้ นามเหย่หนิวคือภรรยาตั้งใจเรียกขาน นามแท้จริงคือถังจ้าวเหว่ย ว่าที่องค์ ราชัน[2]ต้าถัง

ิศประจิมแห่งแคว้นฉิน เรื่องราวที่เกิดขึ้นในคราวนี้เริ่มต้นขึ้นจาก อวี้ซินเหยียน ฮูหยินเอกของแม่ทัพเสวียนเจิ้งโจว นางกระโดดลงไปในสระบัวท้ายพระราชวังด้วยตนเอง เพราะต้องการเรียกร้องความสนใจจากสามีที่นางรักสุดหัวใจ แต่เขาไม่ได้รักนาง ยามนี้ข้างกายของเสวียนเจิ้งโจวม ี อวี้ซูเซียวน้องสาวต่างมารดาของอวี้ซินเหยียนยืนเคียงกายแนบชิดอยู่ไม่ห่าง ทั้ง ๆ ที่บุรุษผู้นี้คือพี่เขยและเป็นบิดาของหลานชาย

ใต้เท้าเสิ่นผู้นี้มิใช่ขุนนางกังฉิน ทว่าเขาคือผู้ตรวจการบัญชีตงฉินที่เถรตรงยิ่งกว่าไม้บรรทัด เขาถูกตามล่าเพียงเพราะล่วงรู้ความลับการทุจริตของพวกขุนนางชั่ว จนต้องพาครอบครัวหนีหัวซุกหัวซุน แล้วนาง... ในฐานะอดีตผู้ตรวจสอบบัญชีในโลกก่อน กลับต้องกลายเป็นคนไป ‘ปิดบัญชี ชีวิต’ ขุนนางน้ำดีในโลกนี้เนี่ยนะ?