หนีรักไม่พ้นขุนนางกังฉิน นิยาย & เรื่องราว

ึ่งพร้อมกับแซ่และนามใหม่จาก ซือถือเจินจูจวิ้นจู่ เป็น เจี่ยอวี้หลันกงจู่ เรื่องราวเหล่านี้โด่งดังขึ้นจนกลบข่าวเจ้าสาวของเฉินกั๋วกงหนีพิธีแต่งงานไปกระโดดหน้าผาปลิดชีพตนเองเสียสิ้น หรือหากจะกล่าวอย่างถ่องแท้ นี่คือสัจธรรมของใต้หล้า ข่าวนี้ไปข่าวใหม่มาหมุนเวียนไปเช่นนี้ไม ่เคยเปลี่ยนนับตั้งแต่แรกเริ่มของโลกมนุษย์เลยกระมัง “ต่อไปหงหลินกับหงจูจะเป็นนางกำนัลข้างกายของเจ้า ส่วนนี่หงเหลียนหมัวมัวจะเป็นหัวหน้านางกำนัลประจำตำหนักเฉียนลู่ของเจ้า และคนสุดท้าย หงเหมยนางคือองครักษ์เงาของเจ้า เรียกใช้ได้ตามแต่ใจของเจ้าได้เลย”

โม่จิ่งหยวนรับคำเสียงเบา ที่หอสุ่ยหลิงฉินหร่วนเหอสั่งกับข้าวมาสามอย่างล้วนเป็นจานเนื้อและขึ้นชื่อที่สุด มองไปยังกลางโถงที่มีนักเล่านิทานกำลังกล่าวถึงความรักที่ไม่สมหวังของคุณหนูจวนคหบดีกับบัณฑิตยากจน ฟังว่าฝ่ายบัณฑิตเลือกแต่งบุตรสาวขุนนางด้วยคาดหวังจะได้รับการส่ งเสริมในราชสำนัก ทิ้งให้คุณหนูจากจวนคหบดีผู้มั่งคั่งต้องผิดหวังชอกช้ำ “เจ้ากำลังฟังอะไรอยู่” เซียวเหยียนเฟิงเดินเข้ามา “นิทานเพคะ ท่านอ๋องทรงทราบหรือไม่ว่านี่เรื่องของผู้ใด” นางไม่ได้หันมามองเขาแต่ถามทั้งที่ยังตั้งใจฟังนักเล่านิทาน

ขุนนางที่มักใหญ่ใฝ่สูง ไม่พ้นแม้กระทั่งเยียนอ๋อง “เจ้าคิดว่าฮ่องเต้กังฉินผู้นั้นจะเก็บเจ้าเอาไว้รึ” “เก็บหรือไม่ข้าไม่สนใจ แต่ข้าเคยกล่าวกับท่านเอาไว้แล้วใช่หรือไม่ เป็นขุนนางหากทุจริตเสียเอง แล้ววันหนึ่งก็ต้องมีจุดจบที่ไม่ดี”

“เรียนผู้คุมกฎขวา นางก็คือคุณหนูตระกูลซูที่มีข่าวว่าหนีตามคนรักไปทั้งที่กำลังจะแต่งงานกับมือปราบถาน ดูเหมือนนางจะถูกมารดาจัดฉากเพื่อส่งมอบนางให้หอหอมหมื่นลี้ มีบ่าวไพร่ในบ้านช่วยเหลือจึงสามารถหนีไปได้ นามของนางคือซูฉิงเยี่ยน” ความคล่องตัวของสองพี่น้องบุตรสาวจ้าววังเม ฆาอัคคีกับตงเฉิน ทำให้ทั้งสามใช้เวลาในการเดินทางสั้นกว่าผู้อื่น

ทางฝั่งจิวซิน นางหนีออกจากคฤหาสน์หนิงมาพำนักที่เรือนแห่งหนึ่ง เจ้าของเรือนมีนามว่าลู่ซินฉี เป็นพี่ชายคนรองสกุลลู่ของลู่ชิง แต่งงานกับบุตรสาวขุนนางใหญ่ผู้หนึ่งนามว่าเซียวอวิ๋น เพราะมีพี่ใหญ่สืบทอดตระกูลลู่อยู่แล้วทั้งคน หลังแต่งงาน ลู่ซินฉีได้แยกเรือนออกม าจากสกุลลู่เพื่อสร้างเนื้อสร้างตัวสร้างครอบครัวให้สกุลด้วยตนเอง

จากใจนักเขียน นิยายเรื่อง ชะตารักผูกใจ(เคียงข้างมิอาจเคียงคู่) เป็นเรื่องราวของแม่ทัพหญิงนามว่าไป๋กุ้ยอิง ซึ่งมีความรักล้นใจกับองค์ชายผู้ที่ถูกเลือกให้เป็นองค์รัชทายาทแห่งแคว้นนามว่า จ้าวหยางหมิงเซียน แต่ด้วยฐานันดรและหน้าที่อันสำคัญยิ่งทำให้ทั้งสองไม่อาจครองรักก ันได้ดังใจ ทำได้เพียงเคียงข้างคอยปกป้อง กระทั่งเหลือเพียงวิญญาณล่องลอยคอยอยู่ข้างๆ จนดับสูญ รอเพียงชะตารักผูกใจนำพาเราสองได้เจอกันอีกครา...

้นมากมายยิ่งกว่าที่นางรักตนเอง ตลอดสิบกว่าปีนางดูแลตระกูลหยวนและมารดาชราของเขาแทนตัวเขาและบิดาที่ต้องกรำศึกอยู่ที่ชายแดน หยวนหมิงเองก็รักนางมากเช่นกัน เขาเป็นขุนนางแคว้นฉินเพียงคนเดียวที่ไม่ยอมแต่งอนุภรรยา เพราะเขาคิดว่าการที่ตนทำเช่นนี้จะเป็นการตอบแทนนางที่เสียสละเพื่อเข าได้บ้าง

จินหลี่หมิงรีบเดินหนีกุนซือหนุ่มไปที่ห้องทำงานแบบจ้ำอ้าว นี่เขาเดินไปเข้ากับดักเจ้าหมาจิ้งจอกตัวนี้ตั้งแต่เมื่อใด จินฉิงอีก็ไม่ได้บอกเขาสักคำว่า พี่ชายของนางคือ เจ้ากุนซือปานเต็มหน้าผู้นี้ “ท่านน้า เหตุใดจึงทำหน้าเหมือนหนีใครมา ” แม่ทัพจินเหลือบมองหน้าหลานสาวคนโปรดแล้วนึกพล าดเซียงเฉินกง “ข้าวิ่งหนีหมาจิ้งจอกจอมเล่ห์น่ะสิ เจ้าเองก็ระวังตัวไว้ด้วย สัตว์จำพวกนี้มันร้ายนัก หลงกลมันเข้า ไม่รู้ว่ามันจะบีบบังคับเจ้าเช่นใดบ้าง ”

เฉินหลันซินรีบคล้องแขนหลิวจิ้งอวี่ แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ “เรียนติ้งกั๋วกง นี่คือคุณชายหลิวจิ้งอวี่ เป็น เป็นคนรักของข้าเจ้าค่ะ เราสองคนคบหากันมานาน วันนี้จึงออกมาเดินเลือกซื้อของแทนใจ” นางเน้นคำว่า คนรัก เสียงดังฟังชัด หวังจะให้ฮั่วจื่อเซียนตัดใจ ฮั่วจื่อเซียนเลิ กคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มองหลิวจิ้งอวี่ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยสายตาประเมินค่า ราวกับกำลังพิจารณาสินค้าที่มีตำหนิ

ม่อไป๋ที่ยืนอยู่ด้านข้างเสริมขึ้นด้วยใบหน้าเรียบตึง “ชินอ๋องกำลังติดพันการไต่สวนขุนนางกังฉินที่ศาลต้าหลี่ จึงรับสั่งให้ข้าและซือหยวนมารับคุณหนูไปหลบภัยที่ศาลต้าหลี่ก่อนขอรับ เพราะบัดนี้นักพรตผู้นั้นกำลังปลุกปั่นฝูงชนให้นำคบเพลิงมุ่งหน้ามาที่จวนอันผิงโหว เพื่อเรียกร้องให ้หลินโหวส่งตัวท่านออกไปทำพิธีปัดเป่าอาถรรพ์” “หลบภัยหรือ” หลินเฟิงเหมียนลุกขึ้นยืนช้าๆ นางปัดรอยยับบนกระโปรงด้วยท่วงท่าสง่างาม “หากข้าหลบหนี ย่อมเท่ากับยอมรับว่าเป็นปีศาจจริงตามที่เขากล่าวหา ชินอ๋องคงลืมไปแล้วกระมัง ว่าข้าไม่เคยหนีการปะทะคารมกับผู้ใด”