Novel & Cerita หย่า

ประโยคหลังเน้นย้ำให้ผู้มาใหม่ฟังอย่างชัดเจน คล้ายจะเตือนเขาว่าอย่าได้คิดยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของสองสามีภรรยา เสิ่นอวี้หลันกลอกตาไปมา “เรื่องหนังสือหย่าจบไปแล้วข้าลงนามแล้วถือเป็นอันหย่าขาด” “แต่ข้ายังไม่ลงนาม นับว่ายังไม่หย่า เจ้ายังเป็นภรรยาของข้า”

“เอายังงี่ดิไหมว่ะ….. มึงอย่ารุกมากแต่ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปดิ หรือไม่มึงก็คอยมองเธอห่างๆ คอยช่วยเหลือเธอห่างๆ มันน่าจะดีกว่าไหม ทำเหมือนคนพึ่งจะจีบไงไอ้ภูมิ มันน่าจะดีที่สุดสำหรับมึงในตอนนี้” “อื้มม… กูคิดว่าแบบนี้ก็ดีเหมือนกันอย่างน้อยกูก็จะได้เห็นนันอยู่ในสายตา” “เอ อแล้วเรื่องหย่าล่ะ…. มึงจะทำยังไงต่อ”

ไป๋เสวี่ยลี่เอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว เบือนหน้าหนีสายตาคมกริบของเขา “หากวันหนึ่ง... หากเราต้อง... หย่าขาดจากกัน เจ้าจะโกรธพี่ไหม?” คำว่า “หย่า” หลุดออกจากปากเพียงคำเดียว ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของแม่ทัพหนุ่ม ซ่งจิ้นชินชะงักกึก ดวงตาที่เคยสั่นไหวด้วยแรงวาบหวามกลับกลายเป็นความตื่นตร ะหนกและปวดร้าวอย่างแสนสาหัส เขารีบถลาเข้าไปคว้าร่างบางของพี่เสวี่ยลี่เข้ามาสวมกอดไว้แน่นจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน

อริสราถามเสียงอ่อนลง ถึงแม้จะรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงมา คามินถอนหายใจ “บางครั้งการที่เราหย่ากันมันอาจจะดีสำหรับเราสองคน.” "ค่ะ มันอาจจะเป็นทางออกที่ดีสำหรับเราทั้งสองคน" เธอพูดด้วยเสียงที่เริ่มสั่น

หย่าถิง ไม่ใช่การทำได้แบบผ่านๆ หรือการคาดเดาอย่างเลื่อนลอย แต่มันคือความมั่นใจในระดับสูงสุดที่รู้ตัวดีว่าตนเองได้ครอบครองชัยชนะอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องลดตัวลงไปอธิบายความสมบูรณ์แบบของข้อสอบให้แก่คนที่มีสมองคับแคบฟัง เพราะสติปัญญาและความสามารถของเธอไม่ใช่สิ ่งที่จะนำมาจัดแสดงเพื่อขอความเห็นใจจากใคร

สามีของฉันไปมีอะไรกับผู้หญิงข้างนอกนับพันครั้ง แต่กลับไม่ยอมหย่ากับฉันเสียที ครอบครัวของเขาบอกว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าที่ไม่คู่ควรจะเชิดหน้าชูตา เมื่อห้าปีก่อนฉันขอหย่าเป็นครั้งแรก ฟู่ถิงเซินไม่พูดอะไร เพียงแต่กักฉันไว้ในคฤหาสน์นานถึงหนึ่งเดือนเต็ม หนึ่งเดือนต่อมา ฉันถึงได้รู้ว่าตัวเองตั้งท้อง เมื่อสามปีก่อนฉันขอหย่าเป็นครั้งที่สอง ฟู่ถิงเซินก็กลับไปบ้านใหญ่ในคืนนั้นทันที หลังจากนั้น ฉันก็ได้รับอนุญาตให้พบลูกได้เพียงสัปดาห์ละครั้ง วันนี้เป็นครั้งที่สาม และในที่สุดฉันก็สามารถจากไปได้เสียที เพราะฉันเพิ่งค้นพบว่า ลูกของฉันไม่ได้รักฉัน และการแต่งงานของฉันเองก็เป็นแค่เรื่องหลอกลวง

เขาหัวเราะในลำคอ มองลูกชายที่เอากล้องฟิล์มไปถ่ายดอกไม้ใบหญ้าอยู่สนามหน้าบ้านด้วยความสุขสดใส “ผมหย่ากับหม่าม๊าของเสี่ยวจินต่างหาก กับคุณหน่ะอยากแต่งใหม่ จดทะเบียน จัดงานแต่งทำทุกอย่างประกาศให้คนทั้งเมืองรู้ต่อจากนี้ ภรรยาผมคือลู่หว่านชิว” มือหนาล็อคคอเธอเอาไว้ก่อนป ล้นจูบดูดดื่มจนเธอเคลิ้บเคลิ้ม ก้นอวบนิ่มบดขยี้มังกรร้ายใต้กางเกงราคาแพงจนมันแข็งขืน

‘ขอบคุณนะคะอาจารย์ วันนี้พี่คินเขาหย่ากับเมียเรียบร้อยแล้วค่ะ อาจารย์ไม่ต้องห่วงนะคะ พี่คินบอกว่าเมียเขายอมหย่าแบบไม่มีเงื่อนไขอะไรเลยค่ะ ดูมีความสุขด้วยซ้ำ แนนนี่ขอบคุณอาจารย์ที่สุดเลยนะคะ พรุ่งนี้แนนนี่ก็จะไปจดทะเบียนกับพี่คินค่ะ ทุกอย่างดีหมด ไม่ดีอย่างเดียว’ ข้อความหมดแค่นั้น ก่อนจะมีสัญญาณข้อความเข้า เดชกดอ่านก่อนจะหัวเราะเบาๆ

พอถึงสถานที่นัดหมายจริงๆ หัวใจกับรู้สึกสับสนและใจหายอย่างที่ไม่เคยเป็น ทั้งสองคนนิ่งไปสักพักก่อนที่จะเอ่ยออกมาพร้อมกัน "ครับ / ค่ะ" การจดทะเบียนหย่าเต็มไปด้วยความเงียบและความเศร้า ถึงพวกเขาทั้งสองคนจะยืนยันว่าจะหย่ากัน แต่เจ้าหน้าที่พนักงานก็ดูออกว่าการหย่าครั้งนี้มีบางอย่างท ี่ไม่ปกติ

คุณหมอสาวส่ายหน้า ในสายตาของ หยางจินไม่ได้มีความเอ็นดูแม้แต่เศษเสี้ยว “ข้อต่อรองอะไรคะ” นงลักษณ์มีความกังวลที่มากขึ้น “ให้โปรดหย่ากับคุณไท่ค่ะ” ปรีดิทากล่าวชัดเจน หัวใจสั่นและกระตุกอยู่บ้าง แต่เทียบกับเรื่องของลูกไม่ติด และเธอยินดีจะหย่า ยินดีจะตัดขาด แต่เป็นเขา ต่างหากที่กักขังเธอไว้