เงารักกลางม่านเมฆา Novels & Stories

ยิ่งสะใจ เมื่อเห็นลำเอ็นของตัวเองรุกคืบเข้าไปมิดสุดโคน ก้อนไข่ดำๆ อัดคาอยู่กับปากรู เร่งโก่งเอวแทงรัว สไลด์ลำเนื้อเข้าออกอย่างต่อเนื่องเมามันจนดาวร้องครวญคราง ง่ามขาสั่นเหมือนเจ้าลงองค์ประทับ “โอ๊ววว… แน่นมาก… อูยยย... เสียว”

ริต้ายิ้มบาง ๆ "ช่วงนี้เมฆาใส่ใจเธอมากขึ้นนะคะ"เมฆาเงียบ ริต้ามองหน้าเขาก่อนยิ้มสมเพชตัวเอง "เมฆาอย่าลืมนะคะ ว่าใครอยู่กับคุณตอนที่คุณไม่มีอะไร"

จิรายุหันกลับมานั่งตรง มือที่เคยถือมือถือค่อย ๆ วางลงบนตัก เสียงฝนยังตกอย่างต่อเนื่อง “ความทรงจำมันก็เหมือนเพชรนั่นแหละ ต่อให้เราไม่มองมันก็ยังส่องแสงอยู่ดี” เมธาวีเหลือบตาขึ้นมองเขาอีกครั้ง ก่อนที่เปลือกตาจะค่อย ๆ ปิดลงอย่างช้า ๆ เธอเพียงอยากปล่อยให้เสียงลมหายใจและคว

ย่อมละมุนตากว่าอาทิตย์แผดเผา ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกร หากปรารถนาชมจันทร์ยามกระจ่าง ย่อมต้องรู้จัก 'อดทน' รอคอยให้เมฆาเคลื่อนคล้อยไปเอง" "ฮ่าๆๆ! ดี! ดีนัก!" เอี้ยนฟงระเบิดเสียงหัวเราะด้วยความถูกใจในความพยศของฝีปากหญิงสาว "อดทนรอเมฆาเคลื่อนคล้อยงั้นรึ? ข้าเป็นนักรบ... หากจันทร์ไม่ส่องแสง ข้ามักจะใช้วิธี 'พังทลาย' เมฆาเสียมากกว่า!"

บทที่ 12 ยามบ่ายปลายเหมันต์ ท้องฟ้าขมุกขมัวราวซ่อนพายุไว้ใต้ม่านเมฆสีเทาหนักอึ้ง

ตอนที่ 29: สายใยรักลึกซึ้งกลางม่านมุ้ง [NC 20+++] ม่านเตียงผ้าโปร่งสีครามทิ้งตัวลงปิดกั้นสายลมหนาวเหน็บภายนอก

ยี่หวาคว้าหมับดึงกระชากออกมาแล้วคลี่อ่านออกเสียง “พลบค่ำกล้ำกรายทางบนภู เก๋งสูงเคียงคู่ประตูน้ำ เมฆบางลอยระหว่างผาสูงล้ำ เงาจันทร์ล่องลำพังกลางคลื่นชล กระเรียนหยุดร่อนเรียงบิน จิ้งจอกออกหากินส่งเสียงหอน

เยียนเซียวหรานรู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย แต่นางกลับไม่รู้สึกถึงสิ่งเหล่านี้แม้แต่น้อย เมื่อเมฆสีเทารวมตัวเป็นก้อน นางก็พลันเขย่าระฆังขึ้นด้านบน ความอาฆาตแค้นจากพื้นที่โดยรอบก็พุ่งขึ้นสู่อากาศ ในขณะเดียวกัน มีเสียงแปลกๆ ดังขึ้นจากกลางกองกระดูก

หว่างคิ้วของทุกคนในยามนี้ราวกับถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำ หนานกงจื่อชินกลอกตาและพูดเสียงดัง “โคลงคู่แรกของข้าน้อยคือ หากฟ้าสร้างกระดาน หมากคือเหล่าดวงดารา ผู้ใดหนาจะกล้าลงเล่น?”

ใบบุญยกมือพนม พร้อมภาวนาเสียงจริงจังให้พ้นจากเงาของชายหนุ่มที่เธอขอเรียกว่าโรคจิตอย่างไม่ลังเล “คงไม่ได้เจอหรอกแก คนผ่านมาเจอกันแป๊บเดียวเอง” มนัสยาตอบขำ ๆ “นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ คนอะไรก็ไม่รู้ หน้าตาก็ดี แต่งตัวก็ดี แต่จิตใจสกปรกสุด ๆ โรคจิต ลามก!”