เซี่ยอวี่ มังกรทะยานภพ นิยาย & เรื่องราว

[1] เหลียนฮวา – ดอกบัว, เยี่ยนจื่อ - นกนางแอ่น, ตานติงเฮ่อ - กระเรียนนางฟ้า หรือกระเรียนมงกุฏแดง [2] เฮยหลง - มังกรดำ [3] สือซว่าน – พลับพลึงแดง, พลับพลึงแมงมุม [4] ภูเขาหลัวเฟิง - อยู่ทางทิศเหนือของปรโลกตามความเชื่อลัทธิเต๋า

อย่างง่ายดายขนาดนี้ เหมือนกับราชาหลินแห่งตอนใต้ไม่ได้ใช้พลังชี่แท้ออกมาด้วยซ้ำ “นี่มัน...” “ดูให้ดีนะไอ้หนุ่ม มือข้างเดียวแบบนี้เรียกว่ามือระเบิดมังกร(หลง ภาษาจีนแปลว่ามังกร คำพ้องเสียง) ปู่ของนายสอนฉันมา เอาไว้ใช้ฆ่าคนของตระกูลหลง” น้ำเสียงของราชาหลินแห่งตอนใต้เรียบเฉยอย่างมา ก

เผ่าเฟิงอวิ๋น เป็นชนเผ่าที่อยู่ทางทิศใต้ของแคว้นหวางป๋อที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยน้ำและสัตว์นานาชนิดเพราะอยู่ท่ามกลางหุบเขาแต่ไม่มีใครสามารถเข้ามาได้เพราะต้องผ่านอาคมม่านหมอกหนา ที่ชนเผ่าร่ายคาถาขึ้นมาเพื่อป้องกันภัย “เฟิ่งหวงเจ้าไม่รอข้าเลย” เสียงเด็กน้อยร้องดังขึ้นเพราะ วิ่งไล่ตามผู้เป็นพี่ไม่ทันจึงร้องไห้งอแงเพราะเหนื่อยจากการวิ่ง

ฮวงหลงเอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ “ถ้าเช่นนั้น” เมิ่งหลานเสวี่ยนช้อนตาขึ้นมองเทพมังกรผู้มีเรือนผมสีเงินงามสง่าและดูสูงศักดิ์ นางต่างหากที่ควรเป็นที่เคารพและให้ผู้อื่นแสดงความนอบน้อม

เว่ยซือเหลียงย้ำเตือนน้องชายน้องสาวรวมผู้ติดตามทั้งหกคนด้วย อาชาวายุ เป็นสัตว์อสูรธาตุลม ที่มีความเร็วมากกว่าม้าทั่วไป ความเร็วของมันยังเหนือกว่าจิ้งจอกเพลิงของของหลิงอิงเสียอีก ยิ่งระดับสูงมากเท่าใดความเร็วของมันก็ทวีคูณเท่านั้น สมกับเป็นสัตว์ธาตุลมอย่างแท้จริง

หลินหลินถูกช้อนตัวขึ้นนั่งบนหลังม้าอย่างนุ่มนวล หลินหลินพยายามเรียกสติกลับมา เมื่อนางตั้งสติได้แล้วจึงเอามือลูบแผงคอม้าสีดำเบาๆ "มันชื่ออะไรเจ้าคะ" “เฟยหลง" เทียนชุนตอบ พลางกระชับอ้อมแขนรอบเอวบาง "เฟยหลง? มังกรทะยานบิน ชื่อนี้เหมาะกับเจ้ามาก ชื่อคล้ายกับม้าของข้าเลย"

แม่คำปันไม่ตอบ แต่เธอเงยหน้าขึ้นมองฟ้า และที่นั่น… คือรอยแยกของม่านหมอก ที่นำไปสู่เวียงแสนพรหม “เอ้อเอ้ย! แม่! นี่แม่พาข้าจะข้ามไปเมืองผีแต้กาเจ้า?” “มันเป็นทางเดียว”

อวี่เยี่ยนยกตราพยัคฆ์ขึ้นแนบอก ราวกับกำลังกอดอำนาจทั้งแผ่นดินเอาไว้ ภาพตอนหวงไท่จื่อผู้สูงศักดิ์ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะทรงอักษรผุดขึ้นมาในหัว ทำให้นางยิ่งเหยียดยิ้ม “เป็นมังกรแห่งต้าเฉิงแล้วอย่างไร… หากลุ่มหลงในรูปโฉมของสตรีเพียงชั่วครู่ สุดท้ายก็มิต่างจากส ัตว์เดรัจฉานที่ยอมคลานเข้ามาติดกับดักอย่างหน้ามืดตามัวด้วยตนเอง”

หลงอวิ๋นพยักหน้าช้าๆ “เมื่อพันปีก่อน สงครามครั้งใหญ่ปะทุขึ้นระหว่างเผ่าพันธุ์ — มังกรน้ำแข็งแห่งเทียนหลง และมังกรเพลิงแห่งหยางซัน” “ในช่วงเวลาที่โลกกำลังจะแตกสลาย เผ่าพันธุ์ที่สามปรากฏขึ้น… มังกรจันทรา จากดินแดนที่มนุษย์เรียกว่า ‘โลกกระจก’ ”

‘เทพมังกรหรือ มีเทพมังกรในงิ้วเรื่องนั้นด้วยหรือ’ ‘มีเจ้าค่ะ ท่านดูงิ้วอย่างไรไม่เข้าใจเนื้อเรื่อง เทพมังกรที่จำแลงลงมาเป็นไท่เหอเจียนหู่ปกป้องแคว้นอี้ ท่านไม่เห็นหรือ’ อิงเถาทำสีหน้าตำหนิเจ้านาย ‘ตัวเขียวๆ ตัวนั้นเป็นมังกรหรือ ข้านึกว่าเป็นทางขึ้นบันได’ ‘เห็นหรือไม่!! มันน่าเกล ียดจนท่านยังดูไม่ออกว่าเป็นมังกร ข้าไม่พอใจก็เป็นเรื่องสมควรแล้วเจ้าค่ะ’ อิงเถาทำหน้าตาของผู้ชนะ