Novelas y relatos de เกียนขุนเจี้ยนเซิน

แคว้นฉิน เสิ่นอวี้หลัน คุณหนูใหญ่ผู้เอาแต่ใจแห่งสกุลเสิ่นที่แม้จะมีความงามจนเลื่องลือไปทั่วแคว้น กระทั่งฝ่าบาทยังเคยดำริถึงความงามของนาง ว่าในแผ่นดินนี้ไม่มีผู้ใดเทียบได้

เจียงซือหยางพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ต้องปกป้องให้ดีแล้วพามาเป็นพยานให้เราให้ได้ ส่วน ‘ปีนเขา’ ก็คือการเคลียร์พื้นที่สำหรับส่งของสินะ... เอาล่ะ ฉันเข้าใจแล้ว อย่าลืมบอกเสิ่นเหยียนให้ด้วยล่ะ” เจียงซือหยางพูดถึงเสิ่นเหยียน เพื่อนสนิทของเขาที่เป็นประธานบริษัท เสิ่นซื่อกรุ๊ป ซึ่งเป็นบริษัทไอทีชั้นนำของประเทศ โดยที่ทั้งสองคนเป็นหุ้นส่วนซึ่งกันและกัน เจียงซือหยางลงเงิน ส่วนเสิ่นเหยียนลงแรง

เซี่ยอวี๋ซินหน้าซีด เซี่ยอันเหยาหยิกแขนเขาเบาๆ “เล่นใหญ่เกินไปแล้ว วางข้าลง” จากคุณชายหลี่บัณฑิตยากจน ตอนนี้เขากลายเป็นซีเจี้ยนหวางหลี่เหวินหรง แถมเขายังโดนนางเกี้ยวมาแล้วด้วย น่าขายหน้าที่สุด!!! “ตงเหยียน”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ยังไม่รู้จริง ๆ นางจำได้เพียงว่าอ๋องหลูหยางเป็นท่านอ๋องแซ่นอกเพียงคนเดียวที่กุมกำลังทหารมหาศาล ส่วนแซ่จริงนั้นคืออะไร นางจำไม่ได้เลย “ที่แท้แล้วเขาก็แซ่หลินนี่เอง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ยกมือขึ้นบีบคางครุ่นคิด หลินเฟยจิ้งก็แซ่หลิน อ๋องหลูหยางก็แซ่ห ลิน

เซวียนจ้งเหยียนเอ่ยถามเมื่อเห็นท่าทางอึกอักคล้ายมีเรื่องอื่นจะบอกแต่ไม่กล้าพูดของสวีหยุน “ทางแคว้นซีส่งของขวัญมามอบให้เตี้ยนเซี่ยและว่าที่พระชายา ผู้นำของขวัญมามอบให้ ได้รับการแต่งตั้งเป็นถึงผู้แทนพระองค์ของฮ่องเต้จวินจี้เจียนคือองค์ชายสามจวินเย่าเฉิงขอรับ เตี้ยน เซี่ยจะไปต้อนรับขบวนผู้แทนพระองค์ด้วยตนเองหรือไม่”

"พรุ่งนี้ข้าจะต้องไปค่ายที่เซิ่นเจิ้นเช่นไรคงต้องลำบากเสด็จแม่ค่อยระวังคนทางฝ่ายไท่เฮาแล้ว" ช่วงนี้ที่ชายแดนติดกับเผ่าเจิ้งของอาณาจักรสุ่ยเปี้ยนเริ่มมีคลื่นใต้น้ำ เขาที่เป็นแม่ทัพใหญ่จึงมิอาจละเลยแล้วรั้งอยู่แต่เพียงเมืองหลวงไปได้ ต่อให้ในใจนั้นห่วงคนทางนี้อย่าง ยิ่งก็ตาม เติบโตมาด้วยกันจะมิรู้แจ้งถึงนิสัยน้องสาวต่างมารดาเช่นเซี่ยจิ่นเหยาไปได้เช่นไร

“แต่มึงใส่ซองเยอะไปไหม ให้อีพวกเหี้ยสองตัวนี่สิบบาทกูยังเสียดายเลย” ทันทีที่กัสกับกุญแจมาก็ต้องอึ้งในความสวยมีสง่าราศีคุณนายของเพื่อน สวยขึ้นจากเดิมไปมากจนแทบจะจำไม่ได้ อีหลินที่มีแต่รอยเขียวช้ำในวันนั้นกับคุณนายหลินในวันนี้เทียบกันไม่ติดเลย แต่สิ่งที่ตกใจมากกว่านั้น คือซองหนาปึกหนึ่งในมือ

เซียวจั้นเทียนหรี่ตาลง แววตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวต้องแสงไฟจากป้อมปราการที่ลุกโชน มือหนากระชับทวนที่สลักลวดลายวิจิตร ทว่าเปี่ยมไปด้วยไอสังหาร “รู้หรือไม่ว่าใครเป็นผู้นำ” “อดีตขันทีของฮ่องเต้จ้าวหมิงตี้ ‘เฉินกุ้ย’ พ่ะย่ะค่ะ” จบคำของแม่ทัพวัยกลางคน เซียวจั้นเทียนก็อดไม่ได้ที่จะย ิ้มหยันออกมา

เฟยหลงขมวดคิ้ว แววตาจิ้งจอกกลับมาเคร่งขรึมทันที ณ ท้องพระโรง ฮ่องเต้หลี่เชียนซาน ประทับอยู่บนบัลลังก์ด้วยสีหน้าที่ดูหนักใจ เบื้องหน้าคือ 'เจ้าชายอู๋เยี่ยน' รัชทายาทแห่งแคว้นซีเหลียงผู้เลื่องชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและกระหายเทคโนโลยีสงคราม

มารดาของนางเคยช่วยชีวิตองค์รัชทายาทไว้ออกมาให้องค์จักรพรรดิประทานจัดงานแต่งงานให้ รัชทายาทเซียวก็ถูกบีบจนต้องจำใจยอมรับการแต่งงานกับฟู่จาวหนิง เซียวเหยียนจิ่งเองก็เป็นบุรุษรูปงามอันดับต้นๆ ในเมืองหลวงจริงๆ คิ้วกระบี่ดวงตาดอกท้อ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากเชิด รูปห น้ายอดเยี่ยม ร่างสูงโปร่ง เสื้อคลุมสักหลาดพอดีตัวดูสูงส่ง ขับเน้นร่างของเขาออกมาจนตัวดูเป็นคนแต่นิสัยเป็นสุนัขเสียอย่างนั้น