การฝึกฝนอมตะ นิยาย & เรื่องราว

รย์มากจริง ๆ ในช่วงเวลาสั้น ๆ ของการฝึก ฉันต้องรูจัก ดื่มด่ำกับความลำเค็ญ ด้วยการยืนด้วยมือ นอนในห้องที่ไม่มีเครื่องทำความร้อนและฝึกความแข็งแกร่งของมือด้วยการชกต้นไม้” “แต่คุณกลัวการกระโดดลงจากหน้าผา” “มันต่างจากในหนังกำลังภายในนะคะ แดน...การฝึกแบบนั้นทำให้ฉันได้ค้นพบอ

การฝึกฝนของไรอันและเอลเลียตเริ่มขึ้นทุกวัน พวกเขาฝึกทั้งกลางวันและกลางคืน ผู้เฒ่าปราชญ์พาไรอันไปยังลานกว้างซึ่งล้อมรอบไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ พื้นที่นี้เงียบสงบ มีเพียงเสียงน้ำไหลจากลำธารเล็กๆ ที่อยู่ใกล้ๆ สถานที่นี้ถูกเลือกเพื่อให้ไรอันสามารถเชื่อมโยงกับธรรมชาติ และพลังแห่งธาตุน้ำได้อย่างเต็มที่

ตอนพิเศษ 2 ยามเช้า ท้องฟ้าครึ้มบางๆไม่ถึงกับมืดครึ้มจนฝนจะตก หากเป็นความหม่นอ่อนที่ทำให้แสงแดดนุ่มลง เงาในลานฝึกไม่ตัดคมเหมือนวันฟ้าเปิด ลมพัดแรงกว่าทุกวัน พัดผ่านลานกว้างอย่างเชื่องช้า ราวกับทั้งเช้ากำลังรอบางสิ่งจะเกิดขึ้น ลานฝึกว่างเปล่า

การฝึกต่อสู้นั้นสนุกมากแทบจะไม่รู้สึกเหนื่อยเลย ทว่าส่วนที่ยากที่สุดในการฝึกฝนคือการหลอมโอสถ เพราะโอสถระดับสูง สมาธิ พลังจิต และการควบคุมพลังปราณให้ละเอียดนั้นยากมาก หากสมาธิหลุดเพียงนิด หรือว่อกแว่กคิดเรื่องอื่น โอสถที่กำลังหลอมอยู่ในเตาก็จะเสียหายและใช้งานไม่ไ ด้ทันที

เช้าตรู่วันถัดมาท้องฟ้าอึมครึมด้วยเมฆฝนสายลมสารทพัดโหมรุนแรง กระชากใบไม้เปลี่ยนสีปลิดปลิวไปทั่วท้องถนน เสียงเกือกม้ากระทบพื้นดังก้อง ทิศทางที่มุ่งไปคือค่ายทหารหวงเป่าเว่ย ถึงแม้ดูเหมือนฝนกำลังจะตกอีกในไม่นาน ทว่าบรรดาทหารทั้งเก่าและใหม่ทุกคนในค่ายต่างลุกขึ้นมาฝึกซ ้อมตามกำหนดการ ครูฝึกของแต่ละหน่วยยืนคุมทหารของตนอย่างเข้มงวด

นางพึมพำกับตนเองเบาๆ ก่อนจะถอนหายใจยาว “บางที...ฟ้าคงกำลังเล่นตลกกับพวกเราอีกครั้ง” ลานฝึกม้ากว้างใหญ่ทอดยาวสุดสายตา กลิ่นหญ้าแห้งและฝุ่นทรายลอยคลุ้งในอากาศ เสียงม้าร้องแผ่วเบาสลับกับเสียงลมพัดผ่านรั้วไม้สูงที่ล้อมรอบ

อวี่เฮ่าหมิงยังจำได้ดีว่านั่นคือช่วงบ่ายของฤดูคิมหันต์ที่ร้อนระอุเกินทานทน ตะวันแดงฉานลอยต่ำ ไอร้อนผ่าวราวกับจะเผาผู้คนให้แห้งเหี่ยวไปท่ามกลางฟ้าดินที่อบอ้าวแห่งนี้ ตอนนั้นอวี่เฮ่าหมิงกำลังฝึกยิงธนูที่เพิ่งได้มาใหม่ที่ลานฝึก ลานฝึกแห่งนั้นมีเม็ดทรายปลิวว่อน ลมแ รงหอบเอาฝุ่นทรายขึ้นมาจนทำให้ผู้คนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น .

“หนาว แต่ข้าถูกฝึกฝนให้ทนต่อความหนาวเย็น จึงอาจไม่หนาวมากเท่าเจ้า” “ฝึกยังไงคะ ต้องไปฝึกที่ภูเขาน้ำแข็ง ลงไปแช่น้ำเย็นจัด เหมือนทหารที่อยู่ทางยุโรป อเมริกาเลยรึเปล่า”

ขัดกับบรรยากาศยามนี้โดยสิ้นเชิง ทั้งหมอกขาวบางเริ่มจางลง กลิ่นโอโซนชุ่มฉ่ำ เหมาะสำหรับนักวิ่งมาราธอน ปั่นจักรยาน​เป็นอย่างมาก ส่วนเอมิเลีย ถึงจะรักการออกกำลังกาย อ่านหนังสือนิยาย หรือฟังเพลงแค่ไหน เธอคงไม่พร้อมจะเริ่มต้นใหม่อะไรทั้งนั้นในตอนนี้ เพราะยังต้อง ปรับตัวอีกเยอะ กันตัวเองพลาดไม่ให้เขาต้องมาดุมาด่าอีก แต่ดูเหมือนจะไม่ง่ายเลย อาทิเช่นวันนี้ ที่เธอเสียเวลาหาชุดใส่ให้เหมาะกับการไปสมัครเรียน เป็นชั่วโมง

ททดสอบเล็กๆ น้อยๆ เพื่อยืนยันถึงความเข้มแข็ง บ่ายวันหนึ่ง ท้องฟ้าเหนือ หมู่บ้านเมฆาเงียบสงบ ซึ่งปกติจะสดใสไร้เมฆ กลับมีเมฆฝนดำทะมึนลอยเข้ามาปกคลุม อากาศเริ่มเย็นลง และมีกลิ่นอายบางอย่างที่ผิดแปลกไปจากเดิม แผ่ซ่านเข้ามาในหมู่บ้าน หลี่มู่ไป๋ที่กำลังสอนหลี่เท ียนอี้เรื่องการฝึกปราณขั้นพื้นฐานอยู่ในสวน สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างในกระแสลมที่พัดผ่าน