การฝึกฝนอมตะ นิยาย & เรื่องราว

“สิ่งที่เรียกว่าการฝึกฝนก็คือการนำพลังจากฟ้าดินเข้าสู่ร่างกาย ดูดซับแก่นแท้ของสุริยันจันทรา ดูดซับพลังจากเมฆสีม่วงทิศบูรพา” “หมุนเวียนพลังลมปราณทั้งใหญ่และเล็กในจุดสำคัญของร่างกาย เพื่อให้การฝึกฝนสำเร็จ!”

ตอนที่9.ธาตุสายฟ้า. วันต่อมา ฤทธาและซูมาฝึกที่ลานฝึกซ้อมตั้งแต่เช้าตรู่ ฤทธาต้องการฝึกฝนเพิ่มเติมก่อนเข้าไปฝึกคนเดียวที่ห้องซ้อมของสำนัก

ซึ่งอันที่จริง ท่อนไม้ที่ตั้งตระหง่านริมลานฝึกนั้น มีไว้สำหรับฝึกกระโดดฝึกกระโจนและทรงตัว ทว่าพวกมันต้องกลายเป็นฟืนหุงต้มทุกวันอย่างน่าเสียดาย ตามแรงกระเพื่อมแห่งอารมณ์ซึ่งมีฝันร้ายคอยขับเคลื่อนนั้น เฟิงอี้ใช้การฝึกต่อสู้เข้าสะกดกลั้นอาการฟุ้งซ่านจนเลือดลมพลุ่ งพล่านไม่หยุด จนบ่าวไพร่ต่างพากันนึกประหวั่นขวัญผวาอย่างถ้วนหน้าเช่นนี้ทุกครา

การฝึกฝนของเจ้าตัวไม่ได้ฝึกเพียงไม่กี่ปีแน่ ๆ การเคลื่อนไหว การหลบหลีกเครื่องกีดขวางอย่างรวดเร็ว เผลอ ๆ อาจหลบวิถีกระสุนได้ด้วยซ้ำไป ไมโครและตะวันมองตาค้าง ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เห็นลักษณะนี้จากเบต้าอย่างคุณตุ๊กตา นึกไปถึงคำพูดที่ว่า

ขอรถม้าสักคันมาใช้ประโยชน์ยังดีกว่า ต่อให้ประมุขสมาพันธ์น่าตายนั่นไม่มีแก่ใจละเล่นเป็นคนขับรถม้า คนอย่างอาจูหลานอาม่าฝึกฝนลมปราณยังทำสำเร็จมาแล้ว กะอีแค่ขับรถม้าสักคันมันจะไปยากอะไร!

“ยากกว่านี้มาก ฝึกแต่ละครั้งใช้พลังภายในไม่น้อยเลย ข้าจึงเหนื่อยที่จะฝึก ฝีมือเลยไม่พัฒนา” จื่อเหมยฮวาเดินไปนั่งใต้ร่มไม้ข้างลานประลอง อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้นางไม่ชอบการฝึกวรยุทธก็เพราะเหงื่อที่ออกมาจากร่างกายเหนียวกว่าปรกติ มือเล็กหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อที่ซอกคอ และใบหน้า

ยามเฉิน ลานฝึกใกล้สวนสมุนไพร ฟิ้ว... ฟิ้ว... ฟิ้ว.... ฟิ้ว... ฟิ้ว...

การฝึกฝนที่ดีที่สุดก็คือการฝึกในสนามจริง หากต้องการเป็นสายข่าวชั้นยอด เช่นนั้นก็ต้องผ่านการฝึกฝนอย่างหนัก เติ้งหงเหวินไม่มีปัญหากับเรื่องนี้ ตอบกลับทันที “ข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

นอกจากมันจะห่อหุ้มร่างกายแล้วยังคล้ายเป็นเสื้อเกราะอ่อนที่ถูกครูดอย่างไรก็ไม่ฉีกขาด เป็นของหายากเป็นอย่างยิ่งจึงทำให้นางไม่ได้รับรอยแผล บัดนี้ลานฝึกซ้อมวรยุทธ์แห่งนี้มีฝุ่นตลบอบอวลด้วยหิมะที่เคยกองอยู่ละลายหายไปจนหมดแล้ว อากาศยิ่งร้อนอบอ้าวขึ้น ร่างกายก็ร้อนข ึ้นทุกขณะ แต่บัดนี้หนานอิงกลับมีความอดทนเป็นอย่างยิ่ง ฝีเท้าของนางว่องไวขึ้นจากเมื่อเริ่มฝึกจนหนานอิงแปลกใจ คิดไม่ถึงว่านางจะพัฒนาฝีมือเร็วเช่นนี้

“เดิมข้าก็ไม่มีฝีมืออะไร แต่มีคนเคยบอกว่ามีแต่แมลงวันที่หนาวตาย ไม่มีผึ้งตายเพราะความเหน็ดเหนื่อย ดังนั้นหากท่านไม่อดทนฝึกฝน เอาชนะความกลัว ท่านก็จะไม่มีทางเอาชนะตัวเองได้” “ละ แล้วเกี่ยวอะไรกับแมลงวันกับผึ้งล่ะ” ชายผอมแห้งงุนงนไม่เข้าใจในประโยคที่กล่าวมา อาจเพราะเ ขาไม่เคยเรียนหนังสือเลยทำให้แค่คำเปรียบเปรยง่ายๆก็ยังไม่เข้าใจ