روايات وقصص ضمن จักรพรรดิ/ฮ่องเต้

เกาเจี้ยนไม่โมโห ตรงข้ามกันมีความสุขมาก “ฝ่าบาท ฝ่าบาทอะไร? เจิ้นเป่ยอ๋องของพวกเรายังไม่สืบทอดบัลลังก์เลยนะ ไฉนเลยจะมีฝ่าบาท ท่านว่าใช่หรือไม่ฉีอ๋อง?” “เจ้าไอ้คนบัดซบพูดจาเหลวไหล ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเป็นอดีตฮ่องเต้แต่งตั้งเป็นรัชทายาทด้วยพระองค์เอง ขึ้นค รองบัลลังก์อย่างถูกต้องตามครรลองครองธรรม!”

รงมีความโดดเด่นอย่างยิ่งจนดึงดูดสายตาของทุกคน ฮ่องเต้แคว้นต้าหลงนามโจวจื่ออี้ มีพระชนมายุสามสิบห้าชันษา รูปร่างผอมบาง สูงสันทัด นับว่าเป็นบุรุษที่น่าดูผู้หนึ่ง โจวฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ในช่วงอายุยังไม่ถึงยี่สิบปีต่อจากพระบิดาที่สิ้นพระชนม์ด้วยอาการพระหทัยวา ย

ตอนพิเศษ หลังจากผ่านเรื่องราววุ่นวายทั้งร้ายและดีร่วมกันมาถึงสิบเอ็ดเดือนนับจากวันที่บุกเข้าจู่โจมและยึดคืนราชบัลลังก์ บัดนี้ต้าเว่ยกลับมาสงบสุขอีกครั้งหลังจากเสร็จสิ้นพิธีครองราชย์หลีเซี่ยงหลิ่วก็ขึ้นเป็นฮ่องเต้พระองค์ใหม่ โดยมีนามว่าเซียวอู๋ตี้ฮ่องเ ต้และมีจางเยี่ยนจื่อเป็นฮองเฮาเคียงข้างที่ชาวต้าเว่ยและขุนนางทั้งหลายมิได้คัดค้านหรือไม่พึงใจเพราะเซียวอู๋ตี้ฮ่องเต้นั้นประกาศถึงคุณงามความดีของจางฮองเฮาว่านางคือสตรีเดียวที่อยู่เคียงข้างเขาในยามยากช่วยชีวิตจนเขาผ่านพ้นปรโลกมาได้

อีกฝ่ายส่งเสียงตอบรับอยู่ในลำคอพร้อมพยักหน้าขึ้นลง “ดูท่าเจ้าคงไม่เคยมาที่ฉางอานจึงตั้งคำถามเช่นนี้ ถ้าเช่นนั้นข้าในฐานะชาวเมืองฉางอานก็จะแนะนำเมืองหลวงที่แสนภาคภูมิใจแห่งนี้ให้เจ้าฟัง ว่าที่ซึ่งเจ้ากำลังอยู่ในเวลานี้คือเมืองหลวงฉางอาน แห่งแผ่นดินต้าถังปกครองโ ดยพระเจ้าถังไท่จงฮ่องเต้ เป็นจักรพรรดิองค์ที่สองของราชวงศ์ถัง พระองค์ทรงปกครองเข้าสู่ปีที่ 23 แล้ว”เสียงของอีกฝ่ายอธิบายเจื้อยแจ้วในขณะที่มี่อิงนั่งฟังตัวแข็งทื่อมือเย็นเฉียบครั้นได้ยินเช่นนั้น

หลี่เฉินตอบ ชายคนนั้นเงยหน้ามองไปยังทิศทางของพระราชวังหลวง ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลา ทั้งเงียบเหงา เคารพ และหวั่นเกรง เขากล่าวอย่างช้าๆ ว่า "จักรพรรดิพระองค์ที่สามที่ข้ากล่าวถึง...ก็คือ ฝ่าบาทองค์ปัจจุบัน…ต้าสิงฮ่องเต้"

จื่อชิงหลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู “เจ้าไม่จำเป็นต้องกล่าวลาเพราะอีกไม่นานเจ้าต้องได้พบกับเขาอย่างแน่นอน” [1]หยูหวงฉางตี้ เง็กเซียนฮ่องเต้ เป็นพระมหาจักรพรรดิที่ทรงปกครองเทวดาทั้งเก้าชั้น ซึ่งประกอบด้วยเทวดาเป็นหมื่นๆ องค์ ทรงเป็นใหญ่เหนือ ฟ้า ดิน และมนุษย์ ทรงเป ็นผู้สร้างสวรรค์ ทรงมีพระราชอำนาจที่จะสั่งเทวดาได้ทุกชั้นฟ้า

ยุคนี้สิ้นสุดโดยการขึ้นครองอำนาจของ อิ๋งเจิ้ง แห่งรัฐฉิน หรือที่รู้จักกันในนาม จิ๋นซีฮ่องเต้ (พระเจ้าฉินสื่อหวงตี้) โดยถือเป็นจักรพรรดิองค์แรกของจีน ซึ่งเจ็ดแคว้นใหญ่แห่งยุคจ้านกว๋อประกอบไปด้วย “รัฐจ้าวหรือแคว้นจ้าว” เป็นรัฐจีนโบราณหนึ่งในเจ็ดรัฐให

“เขาเป็นบิดาของบุตรหม่อมฉันเพคะ” “อืม ว่าแต่...บุตรชายใช่หรือไม่” นางเลิกคิ้ว [1] 皇帝 หวงตี้ จักรพรรดิ หรือฮ่องเต้

ไทเฮาทำเพียงยกยิ้มยินดีไม่ปิดบังหรือเสแสร้งก็ในวังหลวงนี้นับว่านางเอ็นดูเซี่ยเฟิ่งฉีที่สุดรองจากบุตรชายและบุตรสาวของพระนางเช่นฮ่องเต้และเซี่ยจิ่นเหยา "ฮ่องเฮาทรงเสด็จ..." เสียงกงกงคนสนิทร้องบอกให้ทุกคนในตำหนักไทเฮาได้ทราบ ทำเอาคิ้วของไท่เฮายกขึ้นสูงหันไปม องทางฮ่องเต้โดยทันทีก็เพราะพระนางกับฮ่องเต้ต่างตกลงกันแล้วว่าวันนี้จะมีเพียงพระนางและองค์ฮ่องเต้กับอี้หวางเท่านั้นที่จะจิบน้ำชาในยามบ่ายพูดคุยกันอย่างไม่เปิดเผย

จื่อหยางยิ้มอย่างเก้อเขิน เขาเลียริมฝีปากพร้อมทั้งเดินเข้าไปประคองจักรพรรดิ กล่าวประจบประแจงว่า “หยางเอ๋อร์เพียงแค่สังสรรค์เล็กน้อยเท่านั้น เสด็จพ่อโปรดทรงวางพระทัย” จักรพรรดิถูกจื่อหยางประคองให้นั่งลง ทอดพระเนตรมองโอรสซึ่งเกิดจากซ่างกวนเหม่ยเหรินซึ่งเสียชีวิตไปนาน