ม่านหมอกโลหิต Novelas e Histórias

“คะ?” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเพราะคำตอบสั้นๆ ของเขา “ผมเรียกมันว่ามอมแมม เพราะได้มันมาตอนที่ฝนตก มันทั้งมอมแมมสกปรก เลอะโคลนทั้งตัว เอาล่ะ จบเรื่องหมานั่นได้แล้ว ตอนนี้ที่คุณต้องสนใจคือผมเท่านั้นคนดี”

่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน หยาดโลหิตจากหัวใจของนางค่อย ๆ อาบล้นไหลนองลงบนแท่นบูชายัญ พร้อมกับลมหายใจที่ค่อย ๆ รวยรินจนหมดสิ้นของลู่เหมยฮวา นักพรตชรามองสายธารโลหิตที่ไหลรวมอาบย้อมบนลูกแก้วมังกรสีทองศักดิ์สิทธิ์ ทั่วทั้งกายของหลัวม่อเยียน พลันก่อเกิดแส งสีขาวเปล่งประกายดุจเทพเซียน ยามที่นักพรตโบกสะบัดพู่กันขีดเขียนยันต์สั่งฟ้าเหนือท้องนภาก็ปรากฏเมฆฝน เคลื่อนตัวมาบดบังดวงจันทรา ก่อนที่หยาดน้ำจะโปรยปรายลงมาจนเจิ่งนองพื้นดิน ดุจเช่นหยาดโลหิตบนแท่นพิธีบูชายัญ

หุบเขาโลหิต ไอปีศาจดำทะมึนพวยพุ่งจากก้นเหวของหุบเขาโลหิต จนปกคลุมไปทั่วขุนเขามองไปทิศทางใด มิเห็นทิวไม้และยอดหญ้ามีแต่สายหมอกหนาสีดำปกคลุมไปทั่วบริเวณ

แปะ! เสียงแก้มก้นปะทะช่วงกลางกายของฟ้าครามดังสนั่น เนื้อเนียนเด้งน่ามอง ท่อนเนื้อขนาดใหญ่สีเข้มผลุบโผล่ในรูเล็กเคลือบด้วยน้ำสีใสจนมันวาว ช่องทางขมิบตอดกินดุ้นยักษ์มูมมาม รอบ ๆ ขึ้นสีแดงเพราะถูกแทงอัดไม่ยั้ง คนกระทำเสียววาบไปทั้งส่วนหัวบานและลำท่อน จนต้องเอา แรง ๆ ระบายอารมณ์หวามไหว

กลุ่มนักฆ่าชุดดำพยายามจะพุ่งฝ่าม่านหมอกสีฟ้าเข้ามา ทว่าฤทธิ์ของเกสรกลายพันธุ์ทำให้อวัยวะภายในของพวกมันเริ่มล้มเหลว บ้างล้มลงสิ้นใจในทันที บ้างดิ้นทุรนทุรายด้วยอาการแสบร้อนผิวหนัง หรงจวินที่ใช้ปราณคุ้มครองกายพยุงร่างขึ้นมาได้ เขายืนมองเงาของทั้งสี่คนที่หายเข้าไปในม ่านหมอกด้วยความอาฆาตแค้น รอยเส้นเลือดสีดำที่ลำคอของเขาบัดนี้เริ่มปูดโปนและเต้นเป็นจังหวะที่น่าสยดสยอง

ข้างกายเขา เซี่ยชิงหลัวยืนอยู่ในอาภรณ์สีขาวดุจหิมะ ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามแรงลม ดวงตาคู่เย็นกระจ่างทอดมองม่านหมอกเบื้องล่างอย่างพินิจ “ม่านหมอกเบื้องล่างนี้...” นางเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา “คือ ‘หมอกอสูรพรางตา’ เขตแดนรอบนอกของสำนักมารเงาหมอก ผู้ฝึกตนที่ไม่เคยเดินทางมายังดิน แดนแห่งนี้ ย่อมยากจะแยกแยะทิศทางภายในหมอก”

เมื่อหัวใจมันเรียกร้อง อยากตะโกนออกไปจนใจแทบขาด แต่เพราะสถานะเพื่อนสนิทมันทำให้เขาไม่อาจล้ำเส้น

เสด็จพ่อได้ให้กำเนิดข้า แล้วถูกวินิจฉัยว่าจะไร้ผู้สืบสกุล เพื่อความมั่นคงของแผ่นดิน พระองค์จึงทรงเลี้ยงดูข้าอย่างโอรสมาตลอดสิบแปดปี หลังจากเสด็จพ่อสวรรคต ข้าจึงขึ้นครองราชย์เป็นองค์ฮ่องเต้ เหล่าขุนนางหมอบกราบข้า เหล่าเจ้าเมืองครั่นคร้ามข้า ราษฎรต่างสรรเสริญว่าข้าทรงปรีชา ทว่าทั่วทั้งนครจิงเฉิงกลับไม่มีผู้ใดรู้เลยว่า ฝ่าบาทที่พวกเขากล่าวขวัญถึงนั้น แท้จริงแล้วเป็นสตรี วันนี้ข้าปลอมตัวออกนอกวัง ประทับดื่มชาอยู่ในห้องหรูของหอไท่ผิง ทว่าคุณหนูใหญ่แห่งจวนเจิ้นกั๋วกง นามว่า เสิ่นฝูจู กลับพาคนบุกรุกเข้ามา เพียงเพราะนางเกิดถูกใจตำแหน่งอันยอดเยี่ยมนี้ นางกวาดสายตามองข้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นข้ามีเค้าหน้าเย็นชา จึงใช้ด้ามพัดเคาะที่ไหล่ของข้าเบา ๆ พลางเอ่ยเยาะหยันขึ้นว่า “มองอะไร?” “แต่ง

สายฝนยังคงโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย เม็ดฝนเย็นเฉียบชะล้างคราบเลือดบนพื้นหินหน้าจวนชินอ๋องให้ไหลลงสู่ท่อระบายน้ำ ย้อมสายน้ำที่ไหลผ่านร่องหินให้กลายเป็นสีแดงจางๆ ท้องฟ้ายามราตรียังคงมืดมิดไร้แสงจันทร์ ปกคลุมทั่วทั้งเมืองหลวงด้วยม่านหมอกแห่งความตาย แต่สำหรับพยัคฆ์แ ล้ว ความมืดคือมิตรสหายที่ดีที่สุด

ลำธารในป่าที่แสนสงบเงียบ เปลือกตาสีมุกหลับพริ้มในขณะที่เอนหลังพิงขอบบ่อหิน และสองแขนแกร่งที่มีมัดกล้ามไม่เล็กและไม่ใหญ่จนเกินไปยกขึ้นวางพาดขอบบ่อที่มีความลึกพอสมควร จนทำให้ร่างสูงที่กึ่งนั่งกึ่งนอนงอขาข้างซ้ายขึ้นตั้งชันอยู่ในบ่อถูกสายน้ำที่ไหลรินลงมาจากร่องน้ำเล็ก