เทพนักรบ นิยาย & เรื่องราว

ักรบอยู่ โดยนักรบจะถูกแบ่งออกเป็นสิบระดับด้วยกัน เรียกง่าย ๆ คือนักรบระดับหนึ่ง นักรบระดับสอง นักรบระดับสาม ไปจนถึงระดับเก้า ส่วนระดับสิบนั้นจะพิเศษขึ้นมาหน่อย โดยจะถูกเรียกว่า ตัวแทนของเทพแห่งสรรพสัตว์ ความสามารถในการรับรู้และการสู้รบสูงส่ง เป็นตัวตนที่มนุษย์สัตว์ทุก คนอยากก้าวไปถึง

ธาราธรได้แต่คิดในใจอย่างหงุดหงิดคนตรงหน้า “ผมชื่อเจตน์ เจตนิพัทธ์ครับ เราเคยเจอกันแล้วครั้งนึง...ผมเป็นพี่ชายของเจนจิราเพื่อนสนิทของน้องตะวันครับ “ครับ ผมก็หวังว่าคุณจะเป็นแค่นั้น...แค่พี่ชายเพื่อน!!” “คุณเขื่อน!!” ทานตะวันได้แต่หันไปพูดชื่อคนตัวโตเพื่อเป็นการปราม เพราะตอนนี้ทั ้งเจตนิพัทธ์และธาราธรต่างเล่นสงครามจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร

คิ้วหนาเป็นปื้นเลิกขึ้น เมื่อโอกาสถูกยื่นมาถึงมือโดยไม่ต้องไขว่คว้าหา อติกานต์ก็ไม่รีรอที่จะรับ ศีรษะทุยผงกรับ หนังตาอ่อนนุ่มหลุบลงปิดบังแววตาที่อาจจะบ่งบอกถึงความคิดที่กำลังจะทำ สัญชาตญาณเตือนเอาไว้ อย่าประเมินคู่ต่อสู้ตรงหน้าต่ำไป ภายใต้ท่าทางขี้เล่นเหมือนแ มวจอมขี้เกียจ ระวังจะเป็นพวกแมวนอนหวดที่เผลอเพียงแวบเดียวก็กระโจนขย้ำเราจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก!

“ไม่นะแม่ ม่ายยยยย” ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปาลินลั่นไกปืนหวังจะปลิดชีพภีมเดช ธนหิรัญกิจ ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลธนหิรัญกิจ แต่สิ่งที่เธอคิดกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อปลายฟ้าลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักร่างสูงออกสุดแรง ก่อนที่ตัวเองจะเป็นฝ่า ยเข้ามารับกระสุนแทนเขา

วิค​เตอร์​พูด "พี่เขาไม่ใช่พี่นับดาวเหรอคะ?" "พี่เขาคือพี่นับดาว​ในใจของปันหยีเสมอ​ แต่ตอนนี้พี่เขาเปลี่ยน​ชื่อเป็นเซลีน​ ส่วนนับดาวปล่อยให้ตายไปพร้อมกับ​เรื่องเก่าๆเถอะนะ"

ทหารยามหน้าถอดสี "เอาสิ... ข้าอยากรู้เหมือนกันว่าชื่อเสียง 'เทพสงครามผู้ผดุงคุณธรรม' ที่เขาสั่งสมมา จะพังทลายลงเพราะปากข้าหรือไม่"

‘ทำไมคุ้นจังนะ’ ท่าทางอีกฝ่ายที่ยังงุนงงอยู่ทำให้เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนพูดต่อ “ชื่อเต็มคือคุณาสิน เรียกผมสินก็ได้ ผมเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้” เขายิ้มแล้วขยับตัวถอยห่างเล็กน้อยเพื่อให้หญิงสาวคลายความหวาดกลัว

‘เธอทำให้นึกถึงเขา’ บรรยากาศสงบของป่าเวลานี้ทำให้เขาสามารถจับสมาธิกับความคิดในหัวได้มากกว่าเดิม ใครบางคนที่นึกคลับคล้ายกับเบนจามินคือทหารที่ตนเคยได้ร่วมรบด้วยกันมา เพรล นามของบุรุษที่เคยเป็นทหารใต้อาณัติเขา แม้ว่าบัดนี้เจ้าของชื่อจะลาลับไปลากโลกแล้ว แต่หลายสิ่งอย่า งก็ยังไม่หลุดพ้นไปจากคนเป็นอย่างราวิน ความทรงจำมากมายมักจะแล่นผ่านเข้ามาบ่อยครั้งในเวลาที่สิ่งเร้าสงบนิ่ง

อู๋เหยาหมิงยืนจ้องสตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นชายาตาไม่กะพริบ สีหน้าและอารมณ์กรุ่นโกรธของเขาทำให้เหล่าทหารเหล่านั้นถึงกับรีบหลุบสายตาก้มลงมองพื้นแทนที่จะมองชายาของเขา ทุกคนรีบแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตนเพื่อจะได้ไม่กลายเป็นเป้าหมายจากการบันดาลโทสะของท่านแม่ทัพ

คนที่เดินนำเข้ามาคือ อีธาน ฮันท์ นักรบดาบยาว หัวหน้าของสี่เทพสงครามแห่งกองทัพของเซาท์ไลท์ ตามมาด้วย นักรบดาบวิเศษ นักรบดาบสั้น และนักรบดาบฟัลชิออน สี่เทพสงครามแห่งกองทัพของเซาท์ไลท์อยู่ที่นี่แล้ว กล่นอายรัศมีที่น่ากลัวของพวกเขาแผ่กระจายไปทั่ว แม้แต่เบลลามี่ก็ส ู้มันไม่ได้