เทพนักรบ Novels & Stories

“ไม่นะแม่ ม่ายยยยย” ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปาลินลั่นไกปืนหวังจะปลิดชีพภีมเดช ธนหิรัญกิจ ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลธนหิรัญกิจ แต่สิ่งที่เธอคิดกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อปลายฟ้าลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักร่างสูงออกสุดแรง ก่อนที่ตัวเองจะเป็นฝ่า ยเข้ามารับกระสุนแทนเขา

ซีเมยถามพลางก้าวออกมาข้างหน้า โดยมีหลี่เทียนขยับตามมาคุ้มกันไม่ห่าง ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วหันมา แววตาของเขาเฉียบคมดุจเหยี่ยว "ฉันชื่อ 'ราเชน' เป็นอดีตวิศวกรอาวุธระดับประเทศ ฉันตกเครื่องบินและตื่นขึ้นมาในป่านี้พร้อมกับ 'ระบบจักรกลสังหาร' เมื่อสองปีก่อน ขณะที่เธอเอาแต่ขายส บู่และทำตัวเป็นนางฟ้าในวังหลวง ฉันกำลังสร้างกองทัพหุ่นยนต์ดินปั้นที่ควบคุมด้วยชิปประมวลผลเพื่อยึดแผ่นดินนี้!"

ทธนาคารใหญ่ที่เก่งที่สุดและหล่อที่สุดคนนึงเขาเป็นน้องชายบุญธรรมของภิภพพ่อของนรีนาถแต่ตั้งแต่เล็กๆนรีนาถนั้นสนิทกับอาหนุ่มมากเสียกว่าคนเป็นพ่อเสียอีกเพราะสิงหนาทดูแลเธอตั้งแต่อ้อนแต่ออกและนรีนาถก็เรียกอาหนุ่มว่าพี่ตั้งแต่เล็กๆเพราะห่างกันแค่สิบปีสีหนาถก็ไม่ ได้ว่าอะไรจึงไม่ได้เรียกอาตั้งแต่นั้นมาและเขาเองก็รักเอ็นดูนรีนาถเหมือนน้องสาวคนนึงเช่นกัน

วิค​เตอร์​พูด "พี่เขาไม่ใช่พี่นับดาวเหรอคะ?" "พี่เขาคือพี่นับดาว​ในใจของปันหยีเสมอ​ แต่ตอนนี้พี่เขาเปลี่ยน​ชื่อเป็นเซลีน​ ส่วนนับดาวปล่อยให้ตายไปพร้อมกับ​เรื่องเก่าๆเถอะนะ"

ทหารยามหน้าถอดสี "เอาสิ... ข้าอยากรู้เหมือนกันว่าชื่อเสียง 'เทพสงครามผู้ผดุงคุณธรรม' ที่เขาสั่งสมมา จะพังทลายลงเพราะปากข้าหรือไม่"

‘ทำไมคุ้นจังนะ’ ท่าทางอีกฝ่ายที่ยังงุนงงอยู่ทำให้เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนพูดต่อ “ชื่อเต็มคือคุณาสิน เรียกผมสินก็ได้ ผมเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้” เขายิ้มแล้วขยับตัวถอยห่างเล็กน้อยเพื่อให้หญิงสาวคลายความหวาดกลัว

‘เธอทำให้นึกถึงเขา’ บรรยากาศสงบของป่าเวลานี้ทำให้เขาสามารถจับสมาธิกับความคิดในหัวได้มากกว่าเดิม ใครบางคนที่นึกคลับคล้ายกับเบนจามินคือทหารที่ตนเคยได้ร่วมรบด้วยกันมา เพรล นามของบุรุษที่เคยเป็นทหารใต้อาณัติเขา แม้ว่าบัดนี้เจ้าของชื่อจะลาลับไปลากโลกแล้ว แต่หลายสิ่งอย่า งก็ยังไม่หลุดพ้นไปจากคนเป็นอย่างราวิน ความทรงจำมากมายมักจะแล่นผ่านเข้ามาบ่อยครั้งในเวลาที่สิ่งเร้าสงบนิ่ง

อู๋เหยาหมิงยืนจ้องสตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นชายาตาไม่กะพริบ สีหน้าและอารมณ์กรุ่นโกรธของเขาทำให้เหล่าทหารเหล่านั้นถึงกับรีบหลุบสายตาก้มลงมองพื้นแทนที่จะมองชายาของเขา ทุกคนรีบแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตนเพื่อจะได้ไม่กลายเป็นเป้าหมายจากการบันดาลโทสะของท่านแม่ทัพ

คนที่เดินนำเข้ามาคือ อีธาน ฮันท์ นักรบดาบยาว หัวหน้าของสี่เทพสงครามแห่งกองทัพของเซาท์ไลท์ ตามมาด้วย นักรบดาบวิเศษ นักรบดาบสั้น และนักรบดาบฟัลชิออน สี่เทพสงครามแห่งกองทัพของเซาท์ไลท์อยู่ที่นี่แล้ว กล่นอายรัศมีที่น่ากลัวของพวกเขาแผ่กระจายไปทั่ว แม้แต่เบลลามี่ก็ส ู้มันไม่ได้

ใบหน้าคมเข้มกระด้างบึ้งตึง ส่วนดวงตาอันแรงกล้านั้นสบตานางอย่างตำหนิ และเหมือนจะกำลังภาวนาให้นางรีบๆ ไปให้พ้นๆ สายตา ซึ่งทั้งคู่คิดตรงกันอย่างน่าประหลาด อู๋ซานเหนียงคิดจะกวนประสาทใส่เขาอีก แต่โรคเข้าทางปาก เคราะห์ร้ายก็ออกทางปาก นางจึงตัดสินใจสงบเสงี่ยม ทำ ตัวว่าง่าย หัวอ่อนและไร้พิษภัย ทว่าชายผู้สูงศักดิ์คนนี้ไม่เคยไว้ใจนาง “ข้าต้องการกลับลงสู่สนามรบ” เขาประกาศโองการของตนเอง “แต่ว่าสงครามจะทำให้...”