นางสนม นิยาย & เรื่องราว

พระสนมหรงสีหน้าแข็งค้าง เมื่อถูกป้าฉาเตือน นางก็นึกขึ้นได้ว่า ตำหนักซีอวิ๋นมีเพียงพระสนมอวิ๋นและป้าฉาจริง ๆ พระสนมอวิ๋นไม่ติดต่อกับโลกภายนอกมาสิบกว่าปี ผู้ใดจะจำได้เรื่องเช่นนี้ได้เล่า

ตำหนักพระสนมหยงฮวา “ถวายบังคมท่านอ๋อง” “ข้าจะเฝ้าพระสนม ห้ามผู้ใดรบกวน” “เพคะ” แม่นมเดินอมยิ้มออกมา นี่เป็นวันที่สี่แล้วที่ท่านอ๋องมานอนเฝ้าพระสนม แม้ว่าพระสนมจะอาการไม่ทรุดหนักไปกว่าเดิมและดูเหมือนว่านางจะดีขึ้นกว่าแต่เดิม แต่นางก็ยังไม่ตื่นขึ้นมา ท่านอ๋องเดินเข้าไปที่ข ้างเตียงของพระสนม เขาเอื้อมมือไปจับมือนางขึ้นมากอดเอาไว้อย่างรักใคร่

หยางหลงส่งสายตาไปยังแท่นผู้ชมด้านบน มีฮ่องเต้นั่งตรงกลาง ซ้ายขวาเป็นฮองเฮา พระสนมในแต่ละลำดับขั้น “เพคะ เป็นพระสนมที่สวมอาภรณ์ดอกโบตั๋น” แม่นมเอ่ยบอกน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก เนื่องจากหลังองค์ชายห้าฟื้นครานั้น หรือไม่ว่าครั้งไหนๆ พระสนมหลันก็ไม่เคยย่างกายมาให ้องค์ชายได้เห็นหน้าเลย คล้ายตัดขาดกันสิ้นเชิง นางไม่อยากเห็นองค์ชายของนางต้องเสียพระทัยอีกแล้ว จึงเลี่ยงที่จะไม่เอ่ยถึงมารดาผู้ให้กำเนิด ทว่าก็มีบางครั้งที่พระองค์จะทรงถามถึง และครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้ง “หม่อนฉันว่า...”

อาอวี้ กระตุกชายแขนเสื้อซูเซียนพลางเอียงคอถามด้วยความสงสัย "พระสนมคืออะไรหรือเพคะ? คือขนมชนิดใหม่ที่พวกปู่ๆ ขุนนางจะเอามาถวายเสด็จพ่อหรือเพคะ?" ซูเซียนลูบหัวลูกสาวเบาๆ แววตาคมกริบตวัดมองไปที่เหล่าขุนนางเฒ่าที่เริ่มเหงื่อตก "ไม่ใช่ขนมหรอกลูก พระสนมก็คือผู้หญิงคนอื่ นที่พวกท่านปู่ขุนนางเขาอยากจะส่งมาให้เสด็จพ่อของเจ้า เอามาช่วยแม่ 'ดูแล' เสด็จพ่อหรือพูดง่ายๆ คืออยากจะให้เสด็จพ่อมีเมียเพิ่มนั่นแหละลูก"

พระสนมที่มาจากแคว้นหยางตรัส “ได้ เราจะเชื่อเจ้าสักครั้ง เจ้าต้องการเงินมากเท่าไหร่ก็บอกมา พวกเราจะนำมามอบให้เจ้านำไปจ้างคนมีฝีมือให้ได้มากที่สุด”

เฟยอวี้พยักหน้าให้ชุ่ยจูพยุงกายของนางขึ้นเพื่อเผชิญหน้า เหล่ามามา อีกฝ่ายนั้นย่อคารวะก่อนกวาดสายตามองพระสนมชั้นกลางที่อยู่ดีดีก็เรียกตนมาด้วยแววตาเมินเฉย แฝงความไม่เคารพไว้ในทีแต่ไม่โจ่งแจ้งเช่นโมลี่ “พระสนมเรียกหม่อมฉันมา มีธุระอันใดหรือเพคะ?” “ข้าต้องการเปลี่ยนน างกำนัลรับใช้ใหม่ และให้เจ้าจัดการลงโทษนางกำนัลผู้นี้เสีย”

พระสนมฮุ่ย! ชื่อนี้ทำเอาเลือดในกายเหม่ยอันเย็นเฉียบ ในชาติที่แล้ว พระสนมฮุ่ยคือหนึ่งในสี่พระสนมเอก ผู้กุมอำนาจฝ่ายในร่วมกับซูเฟย แต่นางมีนิสัยโหดเหี้ยม อำมหิต และเกลียดชังพวกที่ใช้วิชามารยิ่งกว่าสิ่งใด

มธุรสเงี่ยหูฟังที่พวกเจ้าหล่อนนินทา แม้จะไกลแต่ก็ชัดเจน แทบเอามือมาทาบอกอย่างตกใจเพราะชายที่ชื่อสุวรรณราพณ์สนมโคตรเยอะ (สนมที่แปลว่าเมียรองเมียหลวงอีกทีสินะ) นี่มันฮาเร็มในวังอย่างที่เขาเล่าลือกันหรือเปล่า อย่างไรก็ตาม เธอจะไม่ยอมเป็นสนมคนที่สิบเอ็ดของชายชีกอผู้นี้เด็ดขาด

เจายี่นั่งห่างออกไปกลืนน้ำลายลงคอยากเย็น “พระสนม มีสิ่งใดจะให้เจายี่รับใช้เจ้าค่ะสั่งมาได้เลย” ฟ้าเปลี่ยนสีแล้วสนมเอ่อที่มีคนจ้างให้ฆ่านางบัดนี้กลับชูคอในฐานะสนมเอกอีกครั้ง ฝ่าบาทโปรดปรานที่สุด ถึงกับสั่งห้ามใครแตะต้องนาง เจายี่หรือจะกล้ากับนาง จะทำอย่างไรไม่ให้สนมเอ่ อแค้นเคืองและเอาคืนเจายี่มากกว่า จะต้องเริ่มตรงไหน หลังจากที่คลุกคลีกันมาสนมเอ่อก็มิใช่คนที่ไม่ดีอะไรเพียงแต่นางเป็นคนที่ไม่ยอมใคร

ในวันที่มีกำหนดเข้าเฝ้าถวายพระพรที่ตำหนักฮองเฮา บรรดาพระสนมต่างมารวมตัวกันพร้อมหน้า หลังจากลี่ผินเห็นข้า นางก็เปิดฉากเอ่ยคำเหน็บแนมขึ้นมาเป็นคนแรก