ฮองเฮา Novels & Stories

แนะนำตัวละคร ไป๋หลี่ฮวา บุตรสาวท่านแม่ทัพเหยี่ยหลง+ฮูหยินเหมยฮวา (เรื่อง ฮูหยินเขย่าจวน) ถูกปลูกฝังมาให้รักและรับรู้มาตลอดว่า ฮ่องเต้โม่อี้หยาง คือสามีในอนาคตของตน

ซุนหงส่ายหน้า เพราะก็ไม่เห็นท่านแม่ทัพจะยินดีจะพบนายหญิงเสียเท่าไหร่ ในระหว่างที่พูดคุยได้มีบ่าวรับใช้ขั้นหนึ่งในเรือนของฮูหยินใหญ่ มาแจ้งด้วยท่าทางไม่มีความยำเกรง ว่าให้รีบออกไปต้อนรับท่านแม่ทัพเดี๋ยวนี้ “ฮูหยินน้อย ท่านไม่รู้หน้าที่เลยรึว่าจะต้องรีบออกไปต้อนรับท่านแม่ทัพ” อี้ถงเป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวของฮูหยินใหญ่นั่นก็คือมารดาของเฉินโม่เหยียน ที่อี้ถงไม่คิดจะเกรงใจ ด้วยรู้ว่าฮูหยินผู้นี้ไม่ใช่คนที่ท่านแม่ทัพให้ความสำคัญและฮูหยินใหญ่นายหญิงของนางก็ไม่ชอบหน้าเท่าใดนัก ไฉนเลยยังจะต้องให้เกียรติอันใดมากมายเล่า

ใบบัวร้องห้ามออกเสียงหลง เสียงสะอื้นดังออกมาจากในลำคอเมื่อคนตรงหน้าไม่มีท่าทีว่าจะหยุดรังแกเธอ ดวงตาคมสีเฮเซลนัทเป็นประกายวามวาวมองกลีบเนื้อขาวอวบอูมและติ่งเกสรเล็กน่ารักบนร่องสวาทสีแดงก่ำของเธอ ปลายนิ้วสากแยกแย้มมันออกกว้างกว่าเดิม พลันรู้สึกว่าลำคอตนเองแห้ งผากขึ้นมาอีกครั้ง

มู๋ชิงเหยากระซิบบอกพี่ชาย ​ฮองเฮาคือพระมารดาเลี้ยงขององค์รัชทายาท องค์รัชทายาทมีพระนามว่า หนานกงเฉิง การที่ฮองเฮาประชวรด่วนเช่นนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นแผนลวงเพื่อล่อให้นางเข้าวัง หากรักษามิได้ ย่อมถูกลงโทษฐานลบหลู่พระเกียรติ หรือหากรักษาได้ ก็อาจถู กป้ายความผิดว่าเป็นผู้ปรุงยาพิษสังหารฮองเฮา

หลี่หงจินหยาง แคว้นต้าหลี่เป็นแคว้นที่ขยายขึ้นเพิ่มจากแคว้นหลี่ซึ่งปกครองโดยราชวงค์หลี่ โดยมีฮ่องเต้นามว่าหลี่ซ่งหมินและฮองเฮานามว่าหงเหม่ยหลงเป็นผู้ปกครองร่วมกัน ฮ่องเต้หลี่ซ่งหมินเป็นโอรสสวรรค์ของแคว้นหลี่ส่วนฮองเฮาหงเหม่ยหลงเป็นบุตรีเพียงคนเดียวของปร ะมุขฝ่ายอิทธิพลมืดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุทธภพ ทั้งสองพระองค์รักกันมาก จนไม่อาจสร้างทายาทกับสนมนางใดได้อีก

บทที่ 31 ฝูหรงกำลังตุ๋นไก่กับโสมให้กับสามีของตนโดยมีชิงอี้เป็นลูกมืออยู่ไม่ห่าง “ที่จริงข้าคิดมาตลอดว่าฮูหยินเล็กกับท่านเจ้าเมืองเป็นคู่รัก ที่ดูรักและใส่ใจกันมาก ๆ” ชิงอี้ที่ลอบสังเกตท่าทางของทั้งสองเอ่ยตามที่ตนคิด

น้ำเสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นดีใจ ศุภรดา ศิรชล หรือน้องโสน (สะ-โหน) วัยสามขวบครึ่งรีบวิ่งแจ้นออกมาหาลุงภูผา ก่อนเขาจะก้มลงไปอุ้มสาวน้อยชูขึ้นมาแนบอกด้วยความรักและเอ็นดู “ไหนชุดเจ้าหญิงเอลซ่าของโสนล่ะคะลุงภูผา”

ภายในตำหนักหยางซินยังเหมือนกับครั้งสุดท้ายที่เจินจิ่วหรงเคยเข้าเฝ้า แตกต่างจากเจินเซียหยางฮ่องเต้ที่ดูเยาว์วัยกว่าเดิมมาก รอยเหี่ยวย่นบนดวงหน้ายังไม่ชัดเจนนัก หากดวงตาคู่คมกลับยังมั่นคงและฉายแววหุบเหวลึกฝังกลบเหล่าขุนนาง รวมถึงเชื้อพระวงศ์อันไม่อาจควบคุม “ถวาย พระพรเสด็จพ่อ ขอเสด็จพ่อทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี เพคะ”เจินจิ่วหรงย่อกายลง กล่าวเสียงนอบน้อมเป็นที่สุด ขณะเจินเซียหยางฮ่องเต้เพียงขยับรอยยิ้มจอมปลอม สะบัดมือหนึ่งหนให้นางลุกขึ้น

ห้องตกอยู่ในความเงียบ ครู่หนึ่ง ฮ่องเต้จึงเอ่ยขึ้น "ชื่อ" ขันทีใหญ่รีบเปิดทะเบียนพระสนม ไล่ดูข้อมูลที่เพิ่งส่งมา ก่อนจะอ่านออกเสียง "พระสนมซู ซูหว่านหนิงพ่ะย่ะค่ะ" เซียวจิ่นเหยียนนิ่งไปเล็กน้อย ชื่อนี้... คุ้นหูอยู่บ้าง

อมสัมพันธ์ รวมใต้หล้าเป็นปึกแผ่น สถาปนาอาณาจักรต้าเทียนตอบรับประสงค์ของสวรรค์ เพื่อให้สมพระเกียรติแก่ผู้ปกครองอาณาจักร สถาปนาต้าอ๋องเฮยเซ่อเย่ว์ขึ้นเป็นฮ่องเต้พระองค์แรกของอาณาจักรต้าเทียน คงพระนามเดิมยามขึ้นครองบัลลังก์ เทียนหลง และแต่งตั้งพระชายาเพียงหนึ่ งเดียว หนิงซิน จากสกุลอิ๋ง ขึ้นเป็นฮองเฮา ใช้พระนามมงคลที่เทียนหลงฮ่องเต้พระราชทาน ‘โหรวเลี่ยงหรู’...จบสิ้นชีวิตที่องค์หญิงรองแห่งแคว้นป๋ายอยากละทิ้ง ‘หนิงซิน’ วันข้างหน้ามีเพียง ‘โหรวเลี่ยงหรูฮองเฮา’ และเส้นทางงดงามสว่างไสว