ทั้งครอบครัวเสียใจายหลัง 소설 & 이야기

ครอบครัวที่แตกร้าวเพราะบิดาผู้มากตัณหานำพาเอาผู้หญิงมากหน้าหลายตาเข้ามาในบ้าน การทะเลาะกันครั้งสุดท้ายนำพาความสูญเสียที่ไม่มีวันกลับมาให้ครอบครัวของเธอ ไป๋ฉางอวี้แม้จะแสดงออกว่าไม่สนใจว่าบิดาจะพาหญิงสาวเหล่านั้นเข้ามาในบ้านมากมายเพียงใดแต่ภายในใจกลับรู้สึกเกลียดชังพ วกเขาเป็นอย่างมาก

"อย่าเศร้าเสียใจไปเลย ใต้เท้าเจิ้งคงจะเสียใจหากทราบว่าเจ้าเป็นทุกข์" "ท่านพ่อและตระกูลเจิ้งภักดีมายาวนานบัดนี้กลับตายไปพร้อมกับคำว่ากบฎ"

“รู้ว่าผิดทีหลังอย่าทำอีก ท่านพ่อท่านแม่เสียใจ ท่านปู่ท่านย่าเองก็เสียใจพวกเจ้าพี่น้องไม่รักกัน” คล้อยหลังจินหลงเดินออกไป เด็กน้อยทั้งสามได้แต่นั่งเท้าคางถอนหายใจ และบ่นงึมงำว่า

ครอบครัวของอันเคอซินนั้นไม่สงสัยเลย ในทางกลับกันพวกเขาภูมิใจมากและรู้สึกว่าพวกเขามาถึงจุดสูงสุดในชีวิตแล้ว ไม่นานหลังจากที่ หยางซื่อเจี๋ยจากไป และก็มีคนส่งตั๋วไปให้ครอบครัว อันเคอซิน

การจากไปของนายท่านผู้เฒ่าเหอทำให้ลูกหลานและคนใกล้ชิดของเขาต้องแบกรับกับความโศกเศร้าที่เกิดขึ้นอีกครั้งอย่างไม่อาจเลี่ยง การสูญเสียเสาหลักของตระกูลถึงสองคนในระยะเวลาอันสั้นขนาดนี้ทำให้บรรยากาศภายในครอบครัวเต็มไปด้วยความอาลัยและเศร้าสลดอย่างถึงที่สุดไปในทันที +๐ +๐+๐+๐+๐+๐+

ี่มันเกิดขึ้นได้ด้วยรอยยิ้ม แต่กับครอบครัวนั้นไม่ใช่ พวกเขาไม่ได้เสียใจที่อังเดรกลายเป็นคนพิการ พวกเขาไม่ได้กังวลว่าหัวหน้าครอบครัวบาดเจ็บแล้วจะขาดเงินหรือข้าวปลาอาหาร แต่พวกเขาเสียใจที่คนปกติธรรมดา คนที่เดินเหินได้คล่องแคล่วเกินวัยกลับต้องมากลายเป็นคนพิการ แม้อังเดรจะยอมรับไ ด้ง่ายแต่สำหรับพวกเขาแล้วคงยาก

เสียงคุ้นเคยกับลำแขนแข็งแรงเกี่ยวร่างเล็กเอาไว้ “พี่กุล ฮึก! น้ำค้างอยากกลับบ้าน...” “ได้ ๆ เดี๋ยวพี่พากลับ” ความรู้สึกหลากหลายตีกันจนยุ่งเหยิง ความผิดหวัง เสียใจ ทั้งจากถูกหักหลังและการสูญเสียลูกทำให้น้ำค้างทนไม่ไหว ขณะที่เธอเจ็บปวดใจเจียนตายกับการเสียลูกไป ชายหญิงคู่นั ้นกลับกำลังสร้างครอบครัวกันอย่างมีความสุข ศิศิราสุดจะทนไหว พอขึ้นมาบนรถได้ เธอปล่อยโฮออกมาทันที

คำว่าเสียชีวิตถูกเอ่ยออกมาอย่างเต็มปากเต็มคำ จากลูกชายคนโตของตระกูล นั่นทำให้คนในตระกูลที่เหลือกำหมัด พวกเขาแทบจะยั้งอารมณ์ไม่อยู่ด้วยซ้ำไป แต่ทว่านี่คือช่วงเวลาที่บอกได้คำเดียวว่าต้องอดทน

เวลานี้ แม่ลูบศพของฉันด้วยความปวดใจ พูดเสียงเบา “ตายได้น่าสงสารแบบนี้ คนในครอบครัวต้องเสียใจมากแน่เลย” ฉันยกมุมปากขึ้นหัวเราะเยาะตัวเอง คนในครอบครัวของฉันน่าจะมีความสุขกับการตายของฉันต่างหาก บางทีอาจจะมีแค่พี่ชายที่เสียใจครู่หนึ่ง มือที่สวมถุงมือของแม่เลื่อนผ่านแผ่นห ลังของฉัน

ตอนที่อยู่ด้วยกัน ครอบครัวของเขาก็เป็นครอบครัวของเธอ แต่เมื่อแยกจากกัน ในชั่วพริบตาเธอก็สูญเสียสมาชิกในครอบครัวไปหลายคน เมื่อได้ยินเธอขอโทษ ฉินเย่ก็รู้สึกเสียใจอยู่แวบหนึ่งในใจ แต่ความรู้สึกเสียใจนี้ก็ถูกคำพูดต่อมาของเธอทำลายไป