บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย & เรื่องราว

เยวี่ยหย่งเต๋อราวกับรู้ว่านางคิดอะไรอยู่ จึงได้เอ่ยประโยคนี้เพื่อไขข้อสงสัยในใจนาง “แต่งให้...เขา” ซูฉิงเยี่ยนกระซิบกับตัวเองก่อนจะกวาดสายตาไปมองชื่อของคนผู้หนึ่ง “ท่านอ๋อง...เยวี่ยเทียนฉี บัณฑิตฉีเทียน คนของเลี่ยงอ๋อง...”

บัณฑิตเริ่นที่พวกเขากล่าว มีนามว่าเริ่นรุ่ยฟ่าน เป็นอาจารย์ของหลี่ชางและยังเป็นบัณฑิตที่มีชื่อเสียงที่สุดในหรงตู เมื่อไม่กี่วันก่อน ข้อสอบฤดูวสันต์และข้อสอบระดับมณฑลที่เฉินฝานและคนอื่นสอบ ล้วนมาจากฝีมือของบัณฑิตท่านนี้ “ข้าไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้ข้าจะมีโอกาสได้พบกับบัณฑิ ตเริ่น”

จางเหวินหรือนักปราชญ์ที่เหล่าบัณฑิตในเมืองหลวงให้การเคารพเอ่ยถามคนสนิทของตนเมื่อเห็นหลี่หยาง “คงเป็นพวกบัณฑิตต่างเมืองขอรับ” “เช่นนั้นหรือ” แม้จะตอบเหมือนไม่ใส่ใจ แต่เขามักมองออกว่าผู้ใดมีความสามารถ

ข้างองค์ชายเจ็ดมีบัณฑิตหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ เขาคือซูเหวินอวี้ บัณฑิตหยกขาวแห่งเมืองหลวง ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นบัณฑิตที่ฉลาดที่สุดในปีนี้ ใบหน้าหล่อเหลา สุภาพ ท่าทางสูงส่ง ทุกคนล้วนรู้ว่าเขาเป็นคนที่องค์ชายเจ็ดหมายตาไว้แล้ว เมื่อเซียวเฉิงเฟิงเดินเข้ามา เย่หลิ งหวนเหลือบมองเพียงแวบเดียวก่อนยิ้ม

บัณฑิตชื่อดังในประวัติศาสตร์จีนหลายคนก็มีชีวิตหรือเริ่มสร้างสรรค์ผลงานในรัชกาลนี้เช่นกัน ในจำนวนนี้มีฟ่านจ้งยาน,เหมย์ เหยาเฉิน, และโอวหยาง ซิว เป็นต้น ครั้นปีเจียโย่วที่ 2 มีการสอบขุนนาง หลายคนที่สอบผ่านในครั้งนี้ในอนาคตจะได้เป็นบุคคลสำคัญชื่อก้องโลก เช่น เจิ งก่ง, ซูเจ๋อ, ซูชื่อ , และซูซฺวิน

“ประธานเฉิง คนนี้คือเซี่ยอวิ๋นซู บัณฑิตเกียรตินิยมของคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยเอ นักศึกษาปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยไอวีลีกที่ประเทศเอ็ม ช่วงปริญญาตรีเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของผม พอดีว่าเรียนก่อนประธานเฉิงห้ารุ่น นับว่าเป็นรุ่นพี่ของคุณเหมือนกัน” ต อนเรียนมหาวิทยาลัย เซี่ยอวิ๋นซูมีผลการเรียนระดับกลางค่อนไปทางดี ตอนเรียนจบก็เขียนวิทยานิพนธ์ได้ยอดเยี่ยม แถมยังได้ข้อเสนอจากมหาวิทยาลัยชั้นนำในต่างประเทศ กลายเป็นตัวแทนบัณฑิตดีเด่น เซี่ยอวิ๋นซูหน้าตาสะสวย เป็นเทพธิดาประจำคณะพวกเขา

“นักเรียนอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัยและประเทศ บัณฑิตเกียรตินิยม หนิงหนานเสว่!” สายตาของเจียงเหยียนเชินเปล่งประกาย พูดถึงความสำเร็จในอดีตของหนิงหนานเสว่ราวกับนับสมบัติในบ้าน

ฉลาดยิ่งนัก เรียกหลี่อี้ว่าบัณฑิตหลี่ทุกคำเพื่อให้คนจดจำว่าหลี่อี้เป็นบัณฑิตที่ใช้ความรู้รังแกผู้อื่น อาจารย์ซุนให้ท้ายลูกศิษย์ หากวันนี้สำนักศึกษาไม่มีคำตอบที่พอใจคงถูกชาวบ้านถ่มน้ำลายจนจมแน่ๆ ซุนเต๋อฉายเดินเข้ามาในศาลก่อนจะเอ่ย "แม่นางน้อยคนนี้ ข้าซ ุนเต๋อฉายเจ้าของสำนักศึกษาเต๋อถัง เจ้าอยากให้ข้าจัดการเช่นไร"

“เยี่ยมๆ ดีๆ ว่าแต่ท่านอ๋อง อีกเรื่องที่ข้าคิดเอาไว้นานแล้ว ที่เคยปรึกษาท่านไปนั่น….มิทราบว่า..” “มิทราบว่าฝ่าบาททรงหมายถึงเรื่องใดงั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ อ้อ วันนี้ข้าลืมแนะนำอย่างเป็นทางการ ผู้ที่ข้านำมาด้วย บัณฑิตลี่หยางจิน” “โอ้ นี่คงจะเป็นบุตรของมหาบัณฑิตลี่ผู้เลื่องชื่อน ั่นสินะ”

เจียงจิ่นเหยียนยังกล่าวอีกว่า “ศิษย์น้องของข้าน้อยคนหนึ่งสอบได้อันดับหนึ่งของการสอบในปีนี้ เขาเป็นศิษย์ของท่านพ่อข้าเอง มีนามว่าเซียวอวี้ เป็นบัณฑิตผู้เปี่ยมล้นด้วยคุณธรรมและสติปัญญาซึ่งหาได้ยากคนหนึ่ง ความสามารถของเขาก็ไม่เป็นที่กังขา เรื่องในวันนี้เกิดขึ้นก็เ