Novelas y relatos de แฟนตาซีตะวันออก

นางโคลงศีรษะเล็กน้อยแล้วเอ่ยเล่าต่อ “อย่างที่เจ้ารู้ แผ่นดินของเราถูกเรียกว่า ‘แผ่นดินฟากตะวันออก’ มีอาณาจักรใหญ่ที่ติดต่อกันมาช้านานได้แก่ เยว่ฮวาของเรา มิโมรินซึ่งมีลักษณะเป็นเกาะอยู่ทางทิศตะวันออก พรเทวาซึ่งอยู่ทางใต้และกีรตรีที่อยู่ทิศตะวันตกติดกับติดกับ มหาป่า ‘วนาดารกะ’ ซึ่งเป็นป่าที่ใหญ่ที่สุดบนแผ่นดิน เลยจากป่าจะเป็น ‘แผ่นดินฟากตะวันตก’ ”

อียดที่สะท้อนแสงไฟ "แสนสวยเหลือเกิน... สวยจนพี่แทบหยุดหายใจ" ตะวันชมจากใจจริง ดวงตาของเขาสะท้อนความคลั่งรักออกมาอย่างปิดไม่มิด เขาเริ่มพรมจูบไปทั่วร่างกายของเธอ ทุกสัมผัสที่เขามอบให้เต็มไปด้วยความประณีตและให้เกียรติ แสนรักรู้สึกถึงกระแสไฟที่แล่นพล่านไปทั่วทุกอณูผิว ความเร่าร้อนที่เขาปรนเปรอให้ทำให้เธอหลงลืมทุกสิ่งทุกอย่าง รอบตัวเธอตอนนี้มีเพียงกลิ่นกายของตะวัน สัมผัสของตะวัน และเสียงลมหายใจที่สอดประสานกัน

รุ่งเช้าของวันใหม่ แดนตะวันพาเด็กสาวไปหาพี่ชายในเมือง ระยะทางจากไร่เข้าเมืองนั้นหลายร้อยกิโลเมตรแม้จะอยู่จังหวัดเดียวกันก็ตามที แต่ก็ไกลกันลิบลับ อาณาจักรของสุริยันต์นั้นยิ่งใหญ่ เขาทำธุรกิจสีเทาก็จริง แต่ก็ถูกกฎหมาย ทั้งอาบอบนวด สถานบันเทิง และบ่อนการพนัน เรียกว่าไม่ม ีปัญหาเรื่องโดนบุกจับอะไรพวกนั้น เพราะจ่ายเงินดี

‘มังกรตื่นแล้ว เริ่มแผนการกลืนกินตะวันได้’ นกพิราบบินมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก สู่ดินแดนโพ้นทะเลที่ไม่มีใครเคยเอ่ยถึง ดินแดนแห่งโจรสลัดและพ่อค้าอาวุธที่มีเทคโนโลยีล้ำสมัยไม่แพ้กัน แคว้นตงอิ๋ง! จิ้งอวี่เงยหน้ามองท้องฟ้า สัญชาตญาณนักฆ่ากระตุกวูบ ‘เป่าเปา สแกนเรดาร์ระยะไ กล’

ฉันเงยหน้าไปมองเฮียคินที่อยู่ๆก็เปลี่ยนเรื่องไปดื้อๆขึ้นมา “ก็พวกนิยายเหนือจินตนาการ ดินแดนลี้ลับที่เราถือครองอำนาจนอกกฎหมาย ปราสาทผีสิงกับเหล่า Dark…Ghost Mafia ที่มีกฎต่างๆมากมาย”

และมันก็เร็วเหมือนฝัน เพราะในที่สุดพระอาทิตย์ก็ขึ้นทางทิศตะวันออกอีกครั้งจนได้ หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างกังวลใจ แม้เมื่อคืนจะแอบโทรศัพท์ไปเตี๊ยมกับเจ้าต้นตาลพร้อมทั้งสั่งให้เก็บรูปถ่ายของพี่แพรวนภาไปซ่อนให้หมด แต่ไม่รู้ทำไม หล่อนถึงยังหวั่นใจไม่เลิกนะ “ขึ้ นรถสิ กว่าจะถึงประจวบมืดค่ำกันพอดี...” ไม่รู้คนตัวโตเดินมาอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เสียงราบเรียบไร้ความรู้สึกของเขาก็ทำให้หล่อนตกใจได้ไม่น้อยเลยทีเดียว พลอยไพลินรีบปั้นหน้าให้เป็นปกติที่สุด ก่อนจะหันไปฉีกยิ้มให้เขา

ดวงตาของเด็กสาวมีประกายวิบวับ นางก้มหน้าซ่อนความดีใจของตนเองแล้วเอ่ยเสียงเบา “ที่ฝั่งตะวันออกใช่หรือไม่” “อืม” กงอี้เทารับคำเบาๆ “ที่เชิงเขาฝั่งตะวันออกมีดอกโบตั๋นงดงามเหลือเกิน” .... “ที่เชิงเขาฝั่งตะวันออก”

“เงินหรือทองใช่ไหม” “ไม่ใช่” “งั้นเอามาดูหน่อย” เอ่ยจบก็เข้าไปแย่งซองสีน้ำตาลมาจากมือของราตรีดาวทันที

เมื่อต้องเร่งหาเงินจำนวนสิบล้านให้ทันก่อนสิ้นเดือน อลิชาคิดวนเวียนอยู่ที่ข่าวเปิดประเทศมีดีส ประเทศตะวันออกกลางที่ฟังชื่อแล้วชวนให้คิดถึงทะเลทรายอาหรับราตรี วังหินอ่อนหรูหราท่ามกลางต้นปาล์ม อาละดินและหีบสมบัติ เธอไม่รู้จักประเทศนี้เลยสักนิด แต่เธอรู้ว่าจะหาเงินจา กที่นี่ได้อย่างไร

วาตะ : อืม วาตะที่มัวแต่ดูรูปที่เธอส่งเข้ามาจนไม่ได้ตอบกลับไป พอเธอทักกลับมาซ้ำเขาจึงได้หลุดจากภวังค์มาตอบเธอเพียงสั้น ๆ ตามแบบของเขา จัสมิน : งั้นมินนอนแล้วนะ จัสมิน : ฝันดีนะลม จัสมิน : ส่งสติกเกอร์ วาตะกระตุกยิ้มมุมปากกว้างกว่าเดิม ทั้งคำว่าฝันดีและสติกเกอร์ท ี่เธอส่งเข้ามา ก่อนจะกดเข้าไปดูรูปของเธออีกครั้ง